Tikehau, Atol koralowy w archipelagu Tuamotu, Polinezja Francuska

Tikehau to owalny atol w grupie Wysp Pallisera, 340 km na północny wschód od Tahiti, złożony z dwóch głównych wysp i licznych motu na niemal ciągłej rafie. Laguna ma 27 na 19 km, około 461 km². Przejście Tuheiava na zachodnim brzegu jest jedynym żeglownym wejściem. Główna wioska Tuherahera leży na południu.

Pierwszym udokumentowanym Europejczykiem był rosyjski żeglarz Otto von Kotzebue, który dotarł do atolu 25 kwietnia 1816 roku i nazwał go wyspą Krusenstern na cześć badacza Adama Johanna von Krusensterna. Ekspedycja Wilkesa przepłynęła obok 8 września 1839 roku. W 1987 roku lagunę badał zespół Jacques'a Cousteau.

Tikehau oznacza w języku tuamotu „pokojowe lądowanie”, a atol nazywany jest też Porutu-kai. Większość z 560 mieszkańców żyje we wsi Tuherahera na południu, gdzie stoi katolicki kościół św. Nikodema: jego historia sięga 1867 r., lecz obecną budowlę poświęcono dopiero w 1992 r.

Tikehau leży 340 km na północny wschód od Tahiti, a Rangiroa 12 km na wschód. Pas startowy o długości 1 200 m, otwarty w 1977 r., obsługuje codzienne loty z Tahiti. Przełęcz Tuheiava na zachodnim brzegu to jedyne żeglowne wejście do laguny; główna wioska Tuherahera leży na południu.

W 1987 roku zespół badawczy Jacques’a Cousteau zbadał lagunę i stwierdził w niej więcej gatunków ryb niż gdziekolwiek indziej w Polinezji Francuskiej. Atol jest też wyniesiony: jego najwyższy punkt wznosi się 10 metrów nad poziom morza, ponieważ rafa została wypiętrzona przez wybrzuszenie litosfery 1–2 miliony lat temu.