Baghaberd, Średniowieczny zamek w prowincji Sjunik, Armenia.

Baghaberd zajmuje trójkątny płaskowyż na szczycie skalnego grzbietu pasma Barkushat, na zachód od Kapanu, w pobliżu ujścia rzeki Geghi do Voghji. Pionowe skały nad Voghji i jej dopływem Giratagh chronią zachodnią stronę, dlatego mury wzniesiono głównie w jednej linii. Ruiny ukazują podwójny mur z wieżami.

Forteca została założona w IV wieku przez Baghaka z Sisak Nahapet i służyła jako ważna regionalna twierdza. Po zniszczeniu Kapan w 1103 roku stała się ostatnią stolicą królestwa Syunik.

W X–XII wieku, za czasów królestwa Sjunik, forteca przechowywała bogactwa i tysiące rękopisów klasztoru Tatew oraz innych klasztorów ormiańskich, przeniesionych tam dla bezpieczeństwa z powodu niesprzyjającej sytuacji politycznej. W razie zagrożenia schronienia za jej murami szukali także mieszkańcy okolic.

Forteca jest dostępna tylko samochodem terenowym ze względu na odległą lokalizację górską i nierówny teren. Długa podróż na około 376 kilometrów z Erewanu powinna być uwzględniona przy planowaniu wizyty.

Według historii Stepanosa Orbeliana książę Andovk z Syuniku zgromadził zapasy w Baghaberdzie i tam czekał na armię sasanidzkiego króla Szapura II. Jego ludzie pokonali trzy oddziały króla, staczając głazy ze skalnego urwiska; następnie Andovk uciekł do Konstantynopola, gdzie cesarz Teodozjusz I przyjął go z honorami.