Halidzor Fortress, Twierdza z XVII wieku w Kapan, Armenia.

Twierdza Halidzor wznosi się na wzgórzu na wysokości 1 051 m n.p.m., 1 km na północny wschód od Kapanu, nad rzeką Voghji. Jej mury tworzą nieregularny czworobok z okrągłą wieżą w południowo-zachodnim narożniku i łukowymi wejściami od północy i południa. Wewnątrz znajdują się sklepiona sala kościoła S. Minas z zakrystiami po obu stronach absydy, kaplica oraz fundamenty domostw.

Halidzor zbudowano w pierwszej połowie XVII wieku jako klasztor Świętej Bogarodzicy. W XVIII wieku Dawid Bek przebudował go na twierdzę, która stała się głównym punktem oparcia jego walki wyzwoleńczej i ośrodkiem ormiańskiego księstwa Sjunik. W 1728 roku Bek zmarł tu z powodu choroby; według przekazu jest pochowany na cmentarzu poza murami.

Miejsce było najpierw klasztorem, klasztorem Świętej Bogarodzicy w Halidzorze, zanim Dawid Bek przekształcił je w twierdzę. Tradycja ustna mówi, że po śmierci Beka w tym miejscu w 1728 roku starszy biskup z Tatew odprawił wielki pogrzeb, a Bek ma być pochowany na cmentarzu tuż za murami, z kwiatem wyrytym na spodzie nagrobka.

Twierdza Halidzor wznosi się na wzgórzu na wysokości 1051 m n.p.m., około 1 km na północny wschód od Kapanu, nad rzeką Voghji. Na terenie zachowały się ruiny kościoła S. Minas, kaplica i fundamenty domostw, a od północy i południa prowadzą łukowe bramy. Prace konserwatorskie prowadzone w latach 2006–2010 umocniły część murów.

Tunel podziemny niegdyś biegł pod twierdzą do pobliskiej rzeki Voghji, zapewniając obrońcom dostęp do wody podczas oblężeń. Ten ukryty system ujawnia zaawansowanie techniki inżynierskiej twierdzy i planowanie potrzebne do przetrwania pod ekstremalną presją.