Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Kościół kompleksu monastycznego Tatew w Sjuniku, Armenia

Kościół Świętej Marii (Surb Astvatsatsin) to dwukondygnacyjny kościół grobowy zbudowany w 1087 roku przez biskupa Grigora nad wschodnią łukową bramą klasztoru. Dolna kondygnacja służyła jako grobowiec książąt i duchownych, a górna mieści małą kopułową kaplicę, do której prowadzą kamienne stopnie. Ościeżnica wschodniego okna powtarza liściaste i migdałowe motywy głównego kościoła Apostołów, a jego bęben ma osiem boków z smukłymi kolumnami ściennymi.

Biskup Grigor (1058–1116) przeniósł główne wejście klasztoru, zwane Wielką Bramą, z zachodniej na wschodnią stronę. W 1087 roku zbudował nad tą nową łukową bramą dwukondygnacyjny kościół Marii Panny, z kryptą grobową na parterze i małym kościołem kopułowym powyżej. Trzęsienie ziemi w 1931 roku obróciło kompleks w ruinę, a kościół odbudowano od lat 70. XX wieku.

Kościół stanowi górną kondygnację dwupoziomowej świątyni grobowej: na parterze znajdowały się groby książąt i duchownych, a powyżej, dostępna po kamiennych stopniach, mieści się mała kopułowa kaplica bez absydy. Jest to jedna z trzech dwupoziomowych świątyń grobowych w Sjuniku, obok Cachkackaru i Wahanawanku.

Goście osiągają kościół za pomocą kolejki linowej Wings of Tatev, która działa w ciągu dnia i przecina wąwóz rzeki Vorotan. Spacerowanie po terenie klasztoru wiąże się z nierównym terenem i schodami, dlatego ważne jest odpowiednie obuwie.

Kościół zajmuje północno-zachodni narożnik systemu obronnego klasztoru: wzniesiono go w 1087 roku jako drugą kondygnację nad główną bramą i kryptą grobową. Parter służył jako grobowiec książąt i duchownych, a mały kościół z kopułą, bez absydy, znajduje się na piętrze i prowadzą do niego kamienne stopnie. Oprawa wschodniego okna powtarza motywy z głównego kościoła Apostołów.