Karkonoski Park Narodowy, Park narodowy w północnej części Czech
Krkonoše to park narodowy w północnych Czechach obejmujący trzy powiaty, z łąkami, lasami i skalistymi szczytami. Najwyższy punkt wznosi się na Śnieżce na granicy z Polską, otoczony zaokrąglonymi grzbietami i głębokimi dolinami wyrzeźbionymi przez potoki.
Państwowe rezerwaty przyrody, m.in. Kotelní jámy, Pančavská louka i Labský důl, ogłoszono w 1952 roku; nadzorowali je przyrodnicy Zdeněk Pilous, Jindřich Ambrož i Josef Šourek. Sam park proklamowano rozporządzeniem rządowym nr 41/1963 z 17 maja 1963 roku, cztery lata po polskim Karkonoskim Parku Narodowym z 16 stycznia 1959 roku. W 1986 roku dodano strefę ochronną, w 1991 roku powierzchnia zmalała z 385 do 364 km², a w 1992 roku oba parki włączono do sieci rezerwatów biosfery UNESCO.
Nazwa Krkonoše wywodzi się ze starych słowiańskich korzeni i pojawia się dziś na znakach szlaków i tablicach przez całe góry. Wiele ścieżek podąża trasami niegdyś używanymi przez pasterzy i drwali, prowadząc teraz zwiedzających do górskich schronisk i punktów widokowych rozsianych po grzbietach.
Szlaki łączą górskie wioski i pozostają otwarte przez cały rok, a wiosna i jesień oferują spokojniejsze chwile do spacerów. Kolejki linowe ułatwiają wspinaczkę na wyższe stoki, a wiele tras odpowiada doświadczonym wędrowcom z odpowiednim sprzętem.
Granitowe podłoże parku tworzy główny grzbiet od Mužské kameny po zachodnie podnóże Sněžki; ten pluton Krkonoše-Jizera jest geologiczną podstawą znacznej części obszaru chronionego. W pobliżu Albeřic na wschodzie w kamieniołomach Albeřice występują zjawiska krasowe.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 92 189 współtwórców z całego świata.
