Szrenica, Szczyt górski w Karkonoszach, Szklarska Poręba, Polska

Szrenica to granitowy szczyt w zachodniej części Karkonoszy, wysoki na 1362 m i wyniesiony 60 m ponad główny grzbiet; wierzchołek leży całkowicie po polskiej stronie granicy z Czechami. Na szczycie stoi schronisko z ciemną kondygnacją dolną, stromym zielonkawym dachem z lukarnami i dwoma kominami, obok drewniany maszt z antenami i zaokrąglone bloki granitu.

Schronisko szczytowe, Reifträgerbaude, powstało jako górskie schronienie na grzbiecie; obecne Schronisko na Szrenicy stoi na wierzchołku. W latach 50. poniżej szczytu, na wysokości 1331 m, uruchomiono stację meteorologiczną Uniwersytetu Wrocławskiego; jej pomiary z lat 1957–1972 dają średnią roczną temperaturę +1,9 °C. Dwuodcinkowa kolej krzesełkowa ze Szklarskiej Poręby kursuje od 1962 roku.

Nazwa Szrenica pochodzi prawdopodobnie od szronu: żółto-zielonkawe porosty na granitowych blokach gołoborza przypominają z daleka szron, podobnie jak szadź pokrywająca zimą skały. Polską nazwę wprowadzono urzędowo w 1949 roku; niemieckie Reifträger i czeskie Jínonoš również nawiązują do szronu. Na szczycie stoi schronisko „Szrenica”, a poniżej Schronisko PTTK na Hali Szrenickiej.

Dwuczłonowa kolej krzesełkowa wjeżdża ze Szklarskiej Poręby na szczyt, a czerwony szlak prowadzi pieszo obok Wodospadu Kamieńczyka i Schroniska na Hali Szrenickiej. Od czeskiego Harrachova biegnie niebieski szlak przez Mumlawski Wąwóz do Voseckiej boudy i dalej na wierzchołek. Północne stoki zajmuje SkiArena Szrenica, w 98% naśnieżana sztucznie; oświetlona jest tylko trasa „Puchatek”, gdzie odbywa się jazda wieczorna.

Nazwa Szrenica pochodzi prawdopodobnie od szronu, bo żółto-zielonkawe porosty na granitowych blokach gołoborza z daleka przypominają szron; inne wyjaśnienie wiąże ją ze szrenią, czyli szadzią pokrywającą zimą skały i drzewa. Polską nazwę wprowadzono urzędowo w 1949 roku.