須須神社, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynia Susu to świątynia shintoistyczna w mieście Suzu, posiadająca tradycyjne drewniane budynki i prosty projekt, który harmonizuje z naturalnym otoczeniem. Teren zawiera przestrzenie rytualne, salę skarbów z artefaktami kulturalnymi, latarnie kamienne, basen wody do oczyszczenia i chroniony obszar leśny z kamieniami pokrytymi mchem.

Według tradycji świątyni została założona za panowania cesarza Sujina (97–29 p.n.e.) i przeniesiona na obecne miejsce między 749 a 756 rokiem. W rejestrze Engishiki figuruje jako mniejsza świątynia narodowa, a w nowoczesnym systemie uzyskała rangę świątyni prefekturalnej. Trzęsienie ziemi w Noto w 2023 r. przewróciło pierwszą bramę torii o wysokości 9 metrów, a trzęsienie w 2024 r. zniszczyło drugą bramę i pękło trzecią.

Nazwa świątyni zapisuje się znakami oznaczającymi Suzu, miasto, w którym się znajduje. Przechowuje pięć drewnianych posągów męskich bóstw wpisanych na krajową listę Ważnych Dóbr Kultury, a w 2015 r. została certyfikowana w ramach Japońskiego Dziedzictwa „Półwysep Noto skąpany w świetle – namiętne święta Kiriko”. Gaj świątynny jest Pomnikiem Przyrody.

Świątynia jest dostępna przez cały rok bez opłat za modlitwę i ogólne wizyty. Sala skarbów z artefaktami kulturalnymi jest otwarta od wiosny do jesieni i wymaga wcześniejszych rezerwacji w celu zapoznania się z kolekcją.

Świątynia przechowuje legendarny flet zwany Semioritsunofue, który podobno został podarowany przez wojownika Minamoto Yoshitsune w podzięce za uratowanie podczas morskiej burzy. Co roku w marcu świątynia organizuje festiwal Matai Uchishinji, gdzie odwiedzający próbują strzelać strzałami do celu, aby odpędzić pecha i modlić się o ochronę i bezpieczeństwo.