Susoezoana Kofun, Starożytny kurhan w Ishikawa, Japonia

Susoezoana Kofun to kwadratowy kurhan na wzgórzu wyspy Notojima w zatoce Nanao, o boku około 20 metrów i wysokości 4,5 metra. Zawiera dwie boczne komory grobowe z korytarzami długości około siedmiu metrów, zbudowane z płyt andezytu wydobywanych na wyspie. Wschodnia komora ma kształt litery T, zachodnia odwróconego L; ich stropy są sklepione pozornie, tworząc kopułę, co jest rzadką w Japonii konstrukcją w stylu Goguryeo.

Susoezoana Kofun wzniesiono w połowie VII wieku, gdy w niemal całej Japonii zaprzestano budowy kopców. Dwie komory grobowe w stylu Goguryeo, rzadkie w Japonii, wskazują na wpływy z północy Półwyspu Koreańskiego. Komory były otwarte już od starożytności; wykopaliska w 1953 roku ujawniły fragmenty kamiennej pokrywy sarkofagu, żelazne miecze proste oraz ceramikę Sue i Haji. Od 1981 roku jest to Narodowy Pomnik Historyczny, a pochowana osoba pozostaje nieznana.

Nazwa „Ezoana” wiąże grobowiec z Ezo, ludem, którego nazwy stare japońskie teksty używały wobec mieszkańców północy. Dwie komory nazywa się komorą męską (wschodnia, w kształcie litery T) i żeńską (zachodnia, w kształcie odwróconego L). Odłamki ceramiki Sue i Haji, fragmenty żelaznych mieczy i wieka sarkofagu znalezione w 1953 r. pokazuje sąsiednie centrum historyczne Ezoana.

Kurhan wznosi się na wzgórzu około 80 metrów nad poziomem morza na wyspie Notojima, a dojazd odbywa się samochodem: od 10 do 20 minut od stacji Wakura Onsen na linii JR West Nanao. Sąsiednie Centrum Historyczne Ezoana prezentuje znaleziska z wykopalisk z 1953 roku, m.in. fragmenty ceramiki Sue i Haji oraz żelaznych mieczy. Komora w kształcie litery L jest częściowo zawalona, więc wejście do niej nie jest możliwe.

W odróżnieniu od wielu innych kopców w Japonii struktura ta ma kształt kwadratowy zamiast powszechnej formy klucza. Ta osobliwość czyni ją godnym uwagi przykładem różnorodności, która istniała w architekturze pogrzebowej w tym wczesnym okresie.