Sōji-ji Soin, Świątynia buddyjska w Wajima, Japonia

Sōji-ji Soin to świątynia buddyjska położona na północnym brzegu półwyspu Noto, zaprojektowana z tradycyjną architekturą i siedmioma głównymi halami. Kompleks obejmuje przestrzenie do medytacji, budynki administracyjne i tereny ogrodowe, które łączą poszczególne obszary.

Świątynia została założona w 1321 roku przez mistrza zen Keizana Jokina i stała się ważnym ośrodkiem religijnym w regionie. W 1911 roku zakon przeniósł swoje główne operacje do Yokohamy, ale zachował pierwotną lokalizację jako dziedzictwo duchowe.

Nazwę Sōji-ji nadał Keizan Jokin, gdy w 1321 roku przekształcił dawny Morooka-ji w klasztor zen; po przeniesieniu do Jokohamy w 1911 roku miejsce w Noto nazwano Sōji-ji Soin, „salą przodków”. Świątynię zwie się też Nōzan lub Gakuzan. Co roku 17 lipca sala Kannon, Jiuunge Kannon-dō, otwiera się na święto Kannon.

Świątynia jest codziennie otwarta dla odwiedzających, a dostępne są wycieczki z przewodnikiem po różnych halach i pomieszczeniach. Warto nosić wygodne buty i być przygotowanym na nierówne ścieżki, ponieważ niektóre obszary są dostępne poprzez schody i naturalne ścieżki spacerowe.

Święta woda związana z Sōji-ji Soin nie znajduje się na terenie świątyni: źródło Kowashūsui bije około 5 km w górę rzeki od miejscowości Monzen, w zalesionych wzgórzach nad rzeką Kiyą, dając około 90 ton wody dziennie. Według legendy Keizan Jokin dowiedział się o nim z wyroczni boga smoków; w 1985 r. włączono je do stu znanych wód Japonii.