Tagokura Dam, Elektrownia wodna w prefekturze Fukushima, Japonia

Zapora Tagokura to betonowa zapora grawitacyjna o wysokości 145 m na rzece Tadami, w powiecie Minamiaizu (prefektura Fukushima). Jej płaska ściana, podzielona dwiema pionowymi szczelinami roboczymi, biegnie 462 m między brzegami; po koronie prowadzi pomost z metalową balustradą, gdzie mała niebieska budka zamknięcia stoi obok wyższego betonowego filara. Dolny prawy fragment ściany oplata metalowa kładka. Zapora tworzy jezioro Tagokura o pojemności 494 000 000 metrów sześciennych.

Zapora Tagokura została zbudowana przez Electric Power Development Company (J-Power) na rzece Tadami; prace rozpoczęto w 1953 roku, a zaporę ukończono w 1959 roku. Zbiornik zatopił osadę Tagokura liczącą 50 gospodarstw i 290 mieszkańców, a negocjacje odszkodowawcze trwały osiem lat i zakończyły się w lipcu 1956 roku. Budowa kosztowała około 34,8 mld jenów i pochłonęła około 3 mln dniówek; 43 robotników zginęło podczas budowy, a co roku podczas Obon odbywa się uroczystość pamięci.

Jezioro Tagokura, zbiornik utworzony przez zaporę, zostało w 2005 roku wpisane na listę „100 jezior zaporowych” Japonii na wniosek gminy Tadami. Jezioro słynie z połowu gołca, którego okazy przekraczają czasem 60 cm; od 1 października do 31 marca obowiązuje zakaz połowu, a poza tym okresem potrzebne jest płatne zezwolenie. Po jeziorze pływają statki wycieczkowe, a odwiedzający przyjeżdżają dla świeżej zieleni wczesnego lata i jesiennych barw.

Zapora Tagokura leży na rzece Tadami w powiecie Minamiaizu (prefektura Fukushima); dojedzie się do niej drogą z Aizu-Kawaguchi, a dolinę przemierza linia Tadami. Korona zapory jest otwarta dla pieszych i wychodzi na mniejszą zaporę Tadami tuż poniżej. Elektrownia Tagokura jest zamknięta dla zwiedzających, ale sala wystawowa Denpatsu Tadami przy drodze krajowej 252 koło zapory Tadami wyjaśnia energetykę wodną i pokazuje zdjęcia z budowy Tagokury.

Zapora należy do „trzech wielkich zapór OTM” obok Okutadami i Miboro, od inicjałów trzech elektrowni J-Power. Jej kubatura betonu jest druga w Japonii wśród zapór grawitacyjnych, po Miyagase, a zużyty cement w ułożonych workach sięgnąłby około 311 razy wysokości góry Fudżi.