Saint John Lutheran church, Kościół luterański w Łomonosowie, Rosja.

Kościół św. Jana to murowana świątynia luterańska w Martyszkino, dziś części Łomonosowa, wzniesiona w latach 1829–1831 według projektu nadwornego architekta Józefa Charlemana. Mieści 700 miejsc; cokół i przedsionki wykonano z płyty putiłowskiej, a elewacje otynkowano i pomalowano na jasnoszaro. Okna mają kute kraty autorstwa E. Siemionowa i P. Jurowa.

Luterańska parafia Tyrö została wydzielona z parafii Tuutari w 1642 roku; jej pierwszy drewniany kościół zbudowano w 1691 roku. Gdy popadł w ruinę, pastor Gustaf Herkepaeus zwrócił się w 1748 roku do cesarzowej Elżbiety o nową świątynię, a drugi drewniany kościół według Franza Brouwera stał od 1749 do 1831 roku. Mikołaj I zatwierdził w 1827 roku kamienny kościół architekta Josepha Charlemagne'a, w styczniu 1828 roku przeznaczył 90 000 rubli, a w czerwcu 1829 roku położono kamień węgielny; poświęcenie św. Janowi nastąpiło 21 stycznia 1831 roku.

Parafia Tyrö była fińskojęzyczną parafią luterańską Ingrii, nie niemiecką ani skandynawską; w 1865 roku liczyła 5736 członków, a w 1917 roku około 8424, rozproszonych po 68 wsiach. Służyło jej dwóch pastorów, a w 1895 roku otwarto szkółkę niedzielną, w której uczył R. Pokkinen, absolwent seminarium w Kolpanie. Kościół zamknięto w 1936 roku.

Kościół stoi przy dawnej drodze oranienbaumskiej, obecnie szosie oranienbaumskiej, w byłej wsi Martyškino, dziś w granicach Łomonosowa. Budynek wznosi się na niewielkim wzniesieniu; można do niego dojść pieszo lub dojechać transportem publicznym, a od 1996 roku znów służy jako świątynia.

Cerkiew stoi na niewielkim wzniesieniu przy drodze oranienbaumskiej, gdzie w czerwcu 1829 roku położono kamień węgielny. Cegły pochodziły z miejscowej fabryki, a inne materiały budowlane dowożono z majątku Gostilicy. Budynek ma status federalnego dziedzictwa kulturowego.