Katedra maronicka pw. św. Jerzego, Katedra maronicka w centrum Bejrutu, Liban
Katedra maronicka św. Jerzego to kościół o planie bazylikowym w centrum Bejrutu, zbudowany w latach 1884–1894 według neoklasycystycznego projektu włoskiego architekta Giuseppe Maggiore. Nawa i dwie nawy boczne oddzielają dwa rzędy kolumn; wnętrze nakrywa kasetonowy, złocony strop, ściany zdobią stiuki i marmur, a nad ołtarzem głównym stoi baldachim na czterech kolumnach. W 2016 roku poświęcono dzwonnicę o wysokości 72 metrów.
Budowa rozpoczęła się w 1884 roku przy użyciu kolumn rzymskich z świątyni Deir El Qalaa w Beit Mery, a budynek został poświęcony w Niedzielę Palmową w 1894 roku. Te elementy rzymskie łączą strukturę bezpośrednio z starożytną historią regionu.
Katedra przechowuje tron arcybiskupa maronickiego Bejrutu oraz fotel, którego papież Jan Paweł II używał podczas wizyty w Libanie w 1997 roku. W czasie wojny domowej została splądrowana, a obraz św. Jerzego pędzla Eugène'a Delacroix został skradziony i później odzyskany. Ukończona w 2016 roku dzwonnica ma 72 metry, tyle co minarety sąsiedniego meczetu Mohammad Al-Amin.
Katedra znajduje się na ulicy El Amir Bachir, obok Meczetu Mohammad Al-Amine i jest otwarta dla odwiedzających przez całą tydzień. Nabożeństwa odbywają się regularnie, dlatego zaplanuj wizytę zgodnie z harmonogramem służb.
Wykopaliska pod katedrą ujawniły sekcje rzymskiej ulicy ze słupami i ścianę osmańską. Te odkrycia archeologiczne pokazują, ile warstw historycznych jest ukrytych pod tą nowoczesną strukturą religijną.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 528 współtwórców z całego świata.