Berytos, Starożytne miasto rzymskie w Bejrucie, Liban.
Berytus to rzymska kolonia, której pozostałości znajdują się pod współczesnym Bejrutem w Libanie. Odwiedzający mogą zwiedzać stanowiska archeologiczne z kolumnami, termami i fundamentami, które pokazują, jak żyli ludzie w starożytnej osadzie.
Cesarz rzymski August założył kolonię w 15 roku p.n.e. i osiedlił tu weteranów Trzeciego i Piątego Legionu Macedońskiego. Miasto rozrosło się w ważne centrum studiów prawniczych i później wpłynęło na kodeks cesarza Justyniana.
Łacina była językiem administracji, armii i cesarskiego sądownictwa w mieście, w którym obok siebie żyli Grecy, Żydzi, Rzymianie i Arabowie. Szkoła prawa jest po raz pierwszy wzmiankowana w dziele Grzegorza Cudotwórcy w 239 r. n.e.; wśród nauczycieli, którzy prawdopodobnie tam wykładali, wymienia się Gaiusa, Scaevolę, Marcjana i Tryfonina. Działała do VI wieku, gdy trzęsienie ziemi i tsunami zniszczyły Berytus 9 lipca 551 roku.
Stanowiska archeologiczne są rozsiane po centrum Bejrutu i często można je połączyć ze spacerem po mieście. Niektóre fundamenty leżą swobodnie dostępne w parkach lub między nowoczesnymi budynkami i oferują bezpośredni wgląd w starożytne metody budowlane.
Miasto zachowało łacinę jako język główny aż do czwartego wieku jako jedyne miejsce w regionie syryjsko-fenickim, które to zrobiło. Podczas gdy greka dominowała w sąsiednich miastach, język rzymski pozostał tu żywy w życiu codziennym i administracji.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 526 współtwórców z całego świata.