Beit Beirut, Muzeum i centrum kulturalne przy Drodze Damasceńskiej, Bejrut, Liban.

Beit Beirut zajmuje budynek Barakat, wzniesioną w 1924 roku konstrukcję w stylu neootomańskim autorstwa Youssefa Aftimusa, powiększoną w 1932 roku przez Fouada Kozaha. Składa się z dwóch czteropiętrowych bloków mieszkalnych połączonych otwartą kolumnadą z kutego żelaza, oddzielonych centralnym atrium prowadzącym do ogrodu z tyłu. Jego ochrowy wapień z Deir el Qamar nadał mu nazwę „Żółty Dom”.

Budynek powstał w 1924 roku jako rezydencja zamożnej rodziny z Bejrutu i pozostawał miejscem zamieszkania aż do wybuchu wojny domowej w 1975 roku. Uzbrojone grupy zajęły go jako pozycję militarną, pozostawiając go poważnie zniszczonym, zanim ostatecznie przekształcono go w muzeum.

Beit Beirut stoi na dawnej linii podziału między wschodnią a zachodnią częścią Bejrutu podczas wojny domowej, i ta lokalizacja nadal kształtuje sposób, w jaki odwiedzający doświadczają tego miejsca. Spacerując po jego salach, można zrozumieć, jak zwykły budynek mieszkalny znalazł się na granicy dwóch połówek tego samego miasta.

Zwiedzający mogą poznawać budynek podczas oprowadzania z przewodnikiem, które wyjaśnia układ pomieszczeń i historię każdej części obiektu. Ponieważ muzeum znajduje się w centrum miasta, połączenie wizyty ze spacerem po okolicznych ulicach pozwala lepiej poznać otoczenie.

Kiedy budynek przekształcono w muzeum, celowo pozostawiono go tylko częściowo odrestaurowanym: uszkodzone ściany, odsłonięte konstrukcje i ślady po kulach są nadal widoczne. To sprawia, że sam budynek staje się eksponatem, opowiadającym równie wiele co zgromadzone w nim zbiory.