Kayalyk, Stanowisko archeologiczne w obwodzie ałmackim w Kazachstanie

Kayalyk to zrujnowane średniowieczne miasto nad rzeką Aszybułak, na wschód od wsi Kojłyk. Jego ziemny wał ma 3,5–4,5 m wysokości, bok północno-wschodni liczy 1200 m, a południowo-zachodni 750 m. Wzdłuż wału zachowały się okrągłe baszty w odstępach 30–40 m, niektóre wciąż wysokie na 6–8 m.

Kayalyk pojawia się w źródłach z XI–XIII wieku jako stolica karluckiego jabghu w państwie Karachanidów. Jesienią 1253 franciszkański wysłannik Wilhelm z Rubruk przebywał tu dwanaście dni, czekając na sekretarza Batu, i wyjechał w dniu św. Andrzeja. Ekspedycja Semirecza zbadała stanowisko w 1964 roku; w 1997 roku wykopaliska prowadziła ekspedycja turkiestańska K. M. Bajpakowa.

Osada była miejscem spotkań, gdzie różne religie koegzystowały przez wieki. Wykopaliska ujawniły pozostałości świątyń buddyjskich, meczetu-katedry, kościołów chrześcijańskich i miejsc manichejskich, pokazując, jak różne społeczności dzieliły tę przestrzeń.

Ruiny leżą na wschód od wsi Koylyk (dawniej Antonowka), nad rzeką Aszczybułak w rejonie Sarkandu. Mur zachował się z dwóch stron: 1200 m od północnego wschodu i 750 m od południowego zachodu; co 30-40 m stoją okrągłe baszty, niektóre wysokie na 6-8 m. Teren jest otwarty i bez cienia, więc zabierz wodę i ochronę przeciwsłoneczną.

Francuski ambasador Wilhelm Rubruk odwiedził miasto w XIII wieku i udokumentował jego różnorodną populację i aktywne rynki, dostarczając rzadkiego pisemnego świadectwa jego znaczenia. Ten zapis średniowiecznego zachodniego obserwatora czyni Kayalyk jednym z niewielu stanowisk Azji Środkowej z bezpośrednim historycznym potwierdzeniem ze źródeł zewnętrznych z tamtej epoki.