Park Narodowy Ałatau Dżungarskiego, Park narodowy w Regionie Żetysu, Kazachstan

Zhongar-Alatau to duży teren chroniony na północnych zboczach łańcucha górskiego Zhetysu-Alatau ze stromymi wąwozami, lasami i licznymi potokami zasilanymi przez lodowce. Teren rozciąga się na różnych wysokościach i zawiera różnorodne siedliska od gęstych lasów do stref alpejskich.

Park utworzono dekretem rządu Kazachstanu nr 370 z 30 kwietnia 2010 r.; obejmuje 356 022 hektary w rejonach Aksu, Sarkand i Ałakol. Przygotowali go ekolodzy i leśnicy, przy wsparciu Globalnego Funduszu Środowiska i programu UNDP dotyczącego agrobioróżnorodności górskiej. Podlega Komitetowi Leśnictwa i Łowiectwa.

W sadach parku rosną jabłonie Sieversa, dziki przodek jabłoni uprawnych, oraz jabłonie Nedzwieckiego, źródło materiału genetycznego wykorzystywanego na świecie. Miejscowa uprawa owoców obejmuje też morelę, różę Alberta, porzeczkę Meyera i wiśnię tienszańską; park utworzono częściowo po to, by chronić te dzikie lasy owocowe.

Park ma trzy filie: Sarkand (miasto Sarkand), Lepsy (wieś Lepsy) i Alakol (wieś Kokżar). Dostęp prowadzi przez rejony Aksu, Sarkand i Alakol w obwodzie żetysuskim, około 300 km na północny wschód od Ałmaty. Wiatr Ebi wieje przez Bramę Dżungarską z prędkością 60–80 m/s przez jeden–dwa dni, czasem trzy–siedem; trzeba to uwzględnić.

Obszar jest znany z dzikich jabłoni starej odmiany, które uważa się za oryginalną formę wszystkich uprawianych gatunków jabłek. Te drzewa reprezentują żywy przykład naturalnej różnorodności botanicznej, którą człowiek wykorzystywał w rolnictwie.