Jinraku-ji, Świątynia buddyjska w Tawaramoto, Japonia

Jinraku-ji to świątynia szkoły Shingon Risshū w Tawaramoto w prefekturze Nara, o nazwie górskiej Kōnichi-zan i nazwie świątyni Jōdo-in. Biała brama w stylu chińskim, typu kura, prowadzi do głównej sali, w której czczona jest tysiącręka Kannon z okresu Heian, flankowana posągami księcia Shōtoku i Hata no Kawakatsu. Na terenie znajdują się też staw Ajiji w kształcie sanskryckiej sylaby „a” oraz niewielka chram shintō.

Według tradycji świątyni miejsce to zaczęło się w 647 roku, gdy posąg Kannon podarowany przez króla Baekje księciu Shotoku przekazano Hata no Kawakatsu i umieszczono tutaj. W 807 roku Kukai, po powrocie z Chin, miał stworzyć staw Ajiji i napisać w świątyni Sangoshiiki. Budynki spłonęły w 1570 roku podczas marszu Matsunagi Hisahide w dystrykcie Toichi i zostały odbudowane w 1759 roku przez mnicha Ekai.

Nazwa świątyni, Jinraku-ji, jest wyjaśniana na jej tablicy informacyjnej jako „muzycy z Hata”, w odniesieniu do klanu Hata artystów, który mieszkał w tej okolicy. Teren świątyni obejmuje zarówno chram shintoistyczny, jak i świątynię buddyjską, a chramy Kasuga i Kasanui stoją obok siebie w południowo-wschodniej części; Kasanui jest kandydatem na miejsce Kasanui-mura. Świątynia zachowuje też legendę, że Kukai uciszył żaby ze stawu.

Jinraku-ji leży około 200 metrów na północny zachód od stacji Kasanui na linii Kintetsu Kashihara i można do niego dojść pieszo z peronu. Teren jest niewielki i płaski: biała brama typu spichlerzowego, sala główna i dwie kapliczki w południowo-wschodniej części stoją blisko siebie. Staw warto zobaczyć zwłaszcza w lipcu i sierpniu, gdy kwitną lotosy.

Staw nazywa się Ajichi i ma kształt sanskryckiej litery „a” w piśmie siddham. Według przekazu wykopał go Kukai w 807 r. po powrocie z Chin Tang i napisał tu Sangoshiiki; legenda mówi, że uciszył hałaśliwe żaby.