Imanishi Family Residence, Tradycyjna rezydencja kominka w Imaichō, Japonia.

Rezydencja Rodziny Imanishi to dom wojownika z 1650 r. w Imai-chō, Kashihara, z dachem czterospadowym z wieloma szczytami w stylu yatsumune-zukuri, pokrytym tradycyjną dachówką, a nie słomą. Zachodnia połowa to klepisko ze studnią, wschodnia mieści sześć pokoi z tatami, a wystający pokój na piętrze wychodzi na ulicę.

Rodzina Imanishi, wywodząca się z klanu Tochi, przeniosła się do Imai w 1566 roku. W 1575 roku Oda Nobunaga ustanowił tu swoją kwaterę główną i nadał prawo sądzenia. Obecny budynek został odbudowany w 1650 roku przez siódmego przywódcę rodu, Imanishi Masamoriego, jako ośrodek sądowniczy i administracyjny; po 1679 roku stał się prywatną rezydencją.

Tatami na piętrze, z tokonoma i progiem wejściowym shikidai, wskazywały dom wojowników; między Buke shohatto z 1615 a erą Genroku były one zakazane dla pospólstwa. Nazwy mise-no-ma czy naka-no-ma nadano po wpisie do rejestru, wzorując się na machiya z Kioto. Studnia w doma przypomina o gotowości na oblężenie.

Dom stoi na zachodnim skraju Imai-chō, przy Honmachi-suji, gdzie budynek wysuwa się na północ w ulicę, a droga na obu końcach skręca na południe, tworząc mały placyk. Okna piętra patrzą prosto w zaułek. Miejsce jest w krótkiej odległości od pozostałych starych machiya miasteczka.

Zashiki na piętrze z wnęką tokonoma było przywilejem niedostępnym zwykłym mieszkańcom, gdyż patrzenie na innych z góry kłóciło się z zasadami stanowymi epoki Edo. Dom zachowuje też pełny podest w stylu zushi i rzadki chodaigamae, nazywany przez historyków architektury „Hōryū-ji domów prywatnych”.