Shōnen-ji, Świątynia buddyjska w Imaichō, Japonia

Shōnen-ji to świątynia Jōdo Shinshū w Imaichō, której skierowana na wschód sala główna (hondō) jest budowlą w stylu irimoya-zukuri z dachem z dachówek hongawara i wysuniętym portykiem, o wymiarach 20 na 21 metrów. Na południe stoją kuri, kyakuden i taimenjo, a brama górska została tu przeniesiona z chramu Tanzan. Onigawara przy wejściu do kuri nosi herb Tokugawa z trzema liśćmi malwy.

Kawase Gonpachirō Hyōbu-no-jō Munetsuna otrzymał nazwę świątyni od Kenshina z Ishiyama Hongan-ji i zbudował dōjō nenbutsu w Imaigo. W erze Eiroku (1558–1570) wraz z Kawai Chōzaemonem Masafuyu wykopał fosy i wały ziemne, tworząc jinaichō, a około 1600 dōjō stało się Shōnen-ji. W 1679 roku siogunat zrównał je z wiejskimi świątyniami, kończąc samurajski status rodziny.

Świątynia zwana jest też Imai Gobō, a jej teren dał nazwę dzielnicy: Imaichō rozwinęło się jako jinaichō, miasteczko świątynne otoczone fosami i wałami ziemnymi, wytyczonymi przez Kawai Chōzaemona Masafuyu i ród Kawase w erze Eiroku (1558–1570). Główna sala zwrócona jest na wschód, a dachówka szczytowa nad wejściem do kuri nosi potrójny herb malwy rodu Tokugawa.

Shōnen-ji znajduje się w dzielnicy Imaichō w Kashiharze, niedaleko ulic z domami machiya w obszarze ochronnym Imaichō. Główna sala od kwietnia 2010 roku przechodzi pierwszy pełny demontaż i remont, więc część terenu może być zamknięta; przed przyjazdem warto zapytać na miejscu. Brama została przeniesiona tutaj z chramu Tanzan na okoliczność wizyty cesarza Meiji w 1877 roku.

Sala główna jako pierwsza sala świątyni Jōdo Shinshū poza świątynią główną Hongan-ji została 23 maja 2002 r. wpisana na krajową listę Ważnych Dóbr Kultury. Ma wymiary 20 na 21 metrów, jest zwrócona na wschód, a od kwietnia 2010 r. jest rozbierana do naprawy.