Mount Karakuni, Szczyt wulkaniczny w Kirishima, Japonia.

Góra Karakuni jest najwyższym szczytem pasma Kirishima, na granicy Ebino i Kobayashi (prefektura Miyazaki) oraz Kirishima (prefektura Kagoshima). Na szczycie leży krater o średnicy 900 metrów i głębokości 300 metrów, który po dłuższych deszczach wypełnia się wodą. Powyżej 900 metrów stożek tworzą lawy, lawiny piroklastyczne i pumeks wyrzucone po okresie sprzed 15 000 lat; zachodnia ściana krateru zawaliła się podczas późniejszej eksplozji.

Góra Karakuni należy do młodszego zespołu wulkanicznego Shin-Kirishima i powstała na starszych wulkanach, takich jak Shiratoriyama i Onamike. Jej lawy dzielą się na trzy fazy: stare lawy sprzed 18 000 lat, lawy środkowe na północno-wschodnim zboczu poniżej 900 m i młode lawy powyżej, z erupcji po 15 000 lat temu. Nie odnotowano erupcji szczytowej, ale w 1768 roku (Meiwa 5) lawa wypłynęła z północno-zachodniego zbocza i utworzyła Iōyamę. W okresie Edo wchodzili na nią panowie Shimazu.

Nazwę Karakuni zapisuje się 韓国岳, a jedno z wyjaśnień wiąże ją z fragmentem Kojiki o zstąpieniu boskiego wnuka, „zwrócony ku Karakuni”. Słownik nazw miejscowych Miyazaki przytacza też ludowe przekonanie, że szczyt nazwano od dalekiego widoku sięgającego aż do Korei. Dawniej nosił nazwy Kirishima-dake szczyt zachodni, Hazeno-dake, Yuki-dake i Koshiki-dake.

Wędrówka ze środka odwiedzających na Płaskowyżu Ebino na szczyt trwa około trzech godzin z odpowiednimi przerwami w drodze. Ścieżka jest dobrze oznakowana i wędrówcy powinni korzystać z przystanków, aby przyzwyczaić się do wzrostu wysokości.

W jasne dni odwiedzający mogą zobaczyć sąsiedni wulkan Shinmoedake, który pozostaje okresowo czynny. Ta bliskość ujawnia, jak dwie główne siły wulkaniczne kształtują krajobraz w tym górskim regionie Kyushu.