St. Pontius martyr, Kościół parafialny w San Ponso, Włochy.

Kościół św. Pontiusza Męczennika w San Ponso jest budynkiem parafialnym o prostej fasadzie udekorowanej czterema smukłymi kolumnami, stojącym obok starej chrzcielni. Wnętrze podzielone jest na trzy nawy oddzielone filarami strukturyzującymi całą przestrzeń liturgiczną.

Wykopaliska z 1977 r. datowały pierwsze miejsce kultu na okres wczesnochrześcijański, około V–VI w. Między X a XI w. zastąpił je romański kościół parafialny; pievani Pietro i Guglielmo są wzmiankowani w 1222 i 1245 r. Opuszczony od końca XIV w., w 1584 r. został znaleziony w ruinie przez monsignora Angelo Peruzziego, a opieka duszpasterska należała do proboszcza z Salassa. Między XVII a XVIII w. został przebudowany: dodano nawy boczne, przerobiono fasadę i wzniesiono dzwonnicę.

Parafia należy do dystryktu pastoralnego Turyn Północ archidiecezji turyńskiej. We wnęce fasady stoi figura patrona, a dzwonnica wznosi się nad baptysterium o kwadratowym planie, z pojedynczym otworem z każdej strony pod dachem czterospadowym.

Fasada zwrócona na zachód wychodzi na plac San Ponso; portal wejściowy ujmują cztery kolumny, a wieńczy go trójkątny tympanon z niszą mieszczącą figurę patrona. Dzwonnica wznosi się nad baptysterium, a z okolicznych ulic widać po jednym otworze z każdej strony. Wnętrze zamyka prezbiterium podniesione o jeden stopień, otoczone balustradami i zamknięte półkolistą absydą.

Kwadratowa wieża dzwonna wznosi się bezpośrednio nad baptysterium; z każdej z czterech stron znajduje się jedno małe, łukowe otwór pod dachem czterospadowym. Wykopaliska z 1977 r., które datowały pierwsze miejsce kultu na V–VI w., odsłoniły także starsze struktury pod kościołem.