Castello di Ozegna, Średniowieczny zamek w Ozegna, Włochy.

Castello di Ozegna zajmuje północno-zachodnią część dawnego ricetto w Ozegnie, w Canavese, w Piemoncie. Obecny wygląd zawdzięcza około 1595 roku, gdy hrabia Bonifacio di San Martino przekształcił go w rezydencję pańską. Sala na piano nobile pokryta jest freskami przypisywanymi warsztatom flamandzkim, przedstawiającymi abiurację Henryka IV w 1593 roku i jego koronację w 1594 roku.

Zamek jest po raz pierwszy wymieniony w 1363 roku w „De bello canepiciano” Pietro Azaria jako dobro hrabiów Biandrate. W 1433 roku Amedeo VIII Sabaudzki wysłał Teobalda d'Avanchier, by zdobył go podczas wojny z margrabstwem Montferratu. Około 1595 roku Bonifacio di San Martino, hrabia Ozegna, rozbudował go na rezydencję pańską.

W sali piano nobile freski ścienne przedstawiają abjurację protestantyzmu przez Henryka IV Burbona w 1593 r. i jego koronację na króla Francji w 1594 r. Hrabia Bonifacio di San Martino, ambasador Sabaudii w Madrycie, u cesarza i papieża Innocentego IX, zapewne zamówił je po powrocie; styl wskazuje na malarzy flamandzkich.

Zamek zajmuje północno-zachodnią część dawnego ricetto w Ozegna, w centrum wsi. Zespół jest prywatny i nie jest regularnie otwierany; zwiedzanie zależy od okazjonalnych otwarć lub wycieczek z przewodnikiem, które trzeba potwierdzić przed podróżą. Fasada kościoła parafialnego stoi tam, gdzie niegdyś wznosiła się wysoka brama ricetto z mostem zwodzonym.

Około 1595 roku Bonifacio dei conti di San Martino, hrabia Ozegny, kazał ozdobić salę piętra szlacheckiego freskami przedstawiającymi abjurację protestantyzmu przez Henryka IV Burbona w 1593 roku i jego koronację w 1594 roku, w których uczestniczył jako ambasador Sabaudii. Styl wskazuje na malarzy flamandzkich. Bez męskich potomków zamek przeszedł na córkę Elisabettę, żonę hrabiego Faraone Solaro z Moretty.