Castello di Castellamonte, Średniowieczny zamek w Castellamonte, Włochy

Castello di Castellamonte składa się z czterech budynków rozmieszczonych wokół drogi dojazdowej przechodzącej przez XV-wieczną wieżę bramną. Dwa północne budynki należały do gałęzi Aimone, a południowe, później odbudowane, do Cognengo i prowadzi do nich barokowy portal. Palazzo Bianco po prawej pochodzi z XVII wieku i jest przypisywany Amedeo di Castellamonte; Czerwona Wieża zawdzięcza neogotycką dekorację z terakoty i blanki gwelfie architektowi Luigi Formento, w drugiej połowie XIX wieku.

Zamek jest poświadczony od 1066 roku i należał do hrabiów Castellamonte, potomków Arduino z Ivrei. Pierwotny zamek zniszczono podczas powstania tuchinów w latach 1383-1387, wojny w Canavese, w której Castellamonte, sprzymierzeni z San Martino i wspierani przez Sabaudię, zostali oblężeni przez Valpergów i margrabiów Monferrato. Ibleto de Challant przywrócił w 1387 roku sabaudzki pokój, a zamek odbudowano na początku XV wieku.

Wieś rozwijała się wzdłuż muru zamkowego i biegnącej przy nim drogi, przyjmując nazwę od zamku; siedem bram tego muru jest nadal widocznych. W XIV i XV wieku hrabiowie Castellamonte podzielili się na gałęzie takie jak Cagnis, Cognengo, Aimone i Della Porta, które zarządzały lennem w ramach konsorcjum, sprawując jurysdykcję nad 364 punktami w trzyletniej rotacji.

Zamek znajduje się na wzgórzu z widokami na otaczający krajobraz, dlatego wygodne obuwie przydaje się do spacerowania wokół kompleksu. Odwiedź go w ciągu dnia, aby w pełni docenić architekturę i detale budynków.

Zamek dał nazwę miasteczku, które rozwinęło się wzdłuż muru z siedmioma widocznymi do dziś bramami, przy drodze łączącej Cuorgnè i Ivrea. Hrabiowie Castellamonte podzielili się na linie, m.in. Cagnis, Cognengo, Aimone i Della Porta, i zarządzali lennem wspólnie, rotując co trzy lata punkty jurysdykcji.