San Francesco, Romański klasztor w Urbino, Włochy.

San Francesco to klasztor franciszkanów w centrum Urbino, z wejściem od piazza San Francesco przy via Raffaello. Kościół przebudowano w latach 1732–1751 z inicjatywy kardynała Annibale Albaniego; ma plan krzyża łacińskiego, trzy nawy i ślepą kopułę nad skrzyżowaniem. Z budowli romańsko-gotyckiej zachowały się 46-metrowa wieża z iglicą, portyk fasady i fragment fresku Salimbenich.

Franciszkanie byli w Urbino już w 1228 roku, przy Santo Spirito. W 1286 biskup Egidio przekazał braciom domy i ogrody klasztoru Sant'Angelo, a powstał konwent romańsko-gotycki z trzema wirydarzami; kościół ukończono w 1350 roku. Zniesiony w 1807 roku podczas okupacji francuskiej i używany jako koszary do 1816 roku, został zniesiony ponownie w latach 1860–1866 po przyłączeniu do Królestwa Włoch; bracia wrócili w 1877 roku.

Nazwa odwołuje się bezpośrednio do świętego Franciszka z Asyżu i franciszkańskiej wspólnoty, która przez wieki zamieszkiwała to miejsce. Skromna dekoracja widoczna w poszczególnych przestrzeniach odzwierciedla franciszkańskie przywiązanie do prostoty.

Klasztor znajduje się w zachodniej części starego miasta Urbino i jest łatwo dostępny pieszo z większości centralnych punktów. Niektóre obszary, w tym sala kapitularna, nie zawsze są otwarte dla zwiedzających i mogą wymagać wcześniejszej prośby.

Sala kapitularna mieści XIV-wieczny fresk przedstawiający Ukrzyżowanie z żałobnikami i czterema świętymi. Ten obraz nie jest częścią zwykłej trasy zwiedzania i trzeba go poprosić osobno, aby móc go zobaczyć.