Palazzo di Città, Pałac barokowy w centrum Turynu, Włochy.

Palazzo di Città to ratusz Turynu, barokowy budynek przy Piazza Palazzo di Città. Dwie górne kondygnacje mają naprzemiennie okna i pilastry, a pośrodku znajduje się konstrukcja z dużym zegarem, flankowana dwiema niszami. Na parterze jest portyk; przy wejściu stoją XIX-wieczne posągi Ferdynanda Sabaudzkiego, księcia Genui, i Eugeniusza Sabaudzkiego. Wnętrze z Cortile d'Onore pozostało takie, jak zaprojektował Francesco Lanfranchi.

Kamień węgielny położył w 1659 roku arcybiskup Turynu Giulio Cesare Bergera w obecności księcia Carlo Emanuele II i jego matki Cristiny di Francia, na miejscu średniowiecznego ratusza. Architekt Francesco Lanfranchi podążył za barokowymi planami Emanuele Tesauro, a prace ukończono w 1663 roku. Inauguracja zbiegła się ze ślubem księcia z Francesca Maddalena d'Orléans, uczczonym fajerwerkami na placu. W 1799 roku jakobini zniszczyli herb Sabaudzko-Orleański i brązowe lwy.

Rada miejska obraduje w Sala Rossa, nazwanej tak od czerwonych aksamitów i adamaszków; salę przekształcił Benedetto Alfieri w 1758 roku i ponownie w latach 1880–1882. Malowidła sufitowe są dziełem Giovanniego Andrei Caselli (XVII wiek), a płaskorzeźba Giacoma Spalli przedstawia Vittorio Emanuele I na koniu. Sala dei Marmi, udekorowana na nowo przez Lombardiego w 1815 roku, służy dziś głównie do ślubów cywilnych.

Pałac stoi przy Piazza Palazzo di Città, kilka kroków od via Garibaldi i via Corte d'Appello, dwóch ulic biegnących wzdłuż jego bocznych skrzydeł. Salone dei Marmi na pierwszym piętrze służy do ślubów cywilnych, a Sala Rossa gości posiedzenia rady miejskiej, więc dostęp do sal zależy od bieżącej działalności urzędu. Tylny dziedziniec zachował nazwę Corte del Burro, odziedziczoną po dawnym targu masła, który został wchłonięty przez budynek.

Plac przez wieki był targiem: na Piazza delle Erbe sprzedawano warzywa, a na pobliskiej Piazza del Grano tkaniny i zboże. Ceglany łuk zwany "la volta rossa" oddzielał oba obszary, a pod nim rozkładali stragany kupcy z Chieri. Piazza del Burro, wchłonięta przez pałac w XVIII wieku, przetrwała jako Corte del Burro.