Basilica mauriziana, Kościół barokowy w Turynie, Włochy

Bazylika Mauriziana to barokowy kościół w Turynie, który wykazuje bogate elementy dekoracyjne w całej swojej przestrzeni wewnętrznej. Wewnątrz budynku łączy się wiele kaplic, z których każda ma własne projekty ołtarzy i wykończenia ścian, tworząc wizualnie zróżnicowaną kompozycję architektoniczną łączącą różne okresy artystyczne.

Romański kościół z 1207 roku, poświęcony świętemu Pawłowi, stał tu, zanim Arciconfraternita della Santa Croce sfinansowała jego renowację pod koniec XVI wieku. Antonio Bettino przebudował go w 1678 roku i dodał eliptyczną kopułę. W 1728 roku Wiktor Amadeusz II przekazał kościół Zakonowi Świętych Maurycego i Łazarza; rok później Filippo Juvarra przeprojektował fasadę, zastąpioną w 1836 roku projektem Carla Bernarda Moski.

Kościół jest nadal popularnie nazywany Santa Croce od dawnej nazwy, a Arciconfraternita della Santa Croce sfinansowało jego renowację pod koniec XVI wieku. W 1728 roku Vittorio Amedeo II przekazał go Zakonowi Mauricjańskiemu, którego bractwo przyjęło nazwę Regia Arciconfraternita dei Santi Maurizio e Lazzaro. W zakrystii przechowywana jest procesyjna maszyna z papier-mâché przedstawiająca Zmartwychwstanie, wykonana przez Francesco Ladatte w 1750 roku.

Budynek jest dostępny dla zwiedzających w dni powszednie, choć w weekendy mogą odbywać się nabożeństwa. Warto sprawdzić godziny otwarcia przed wizytą, ponieważ mogą się różnić w zależności od sezonu i świąt religijnych.

W zakrystii przechowywana jest maszyna procesyjna z papier-mâché przedstawiająca Zmartwychwstanie, wykonana w 1750 roku przez Francesca Ladattego, współbrata bractwa świętych Maurycego i Łazarza. Niektóre teksty przypisują ją Plurze, który wtedy już nie żył. Sklepienie kopuły ozdobił w 1859 roku freskiem Paolo Emilio Morgari, przedstawiającym Triumf Krzyża.