Palazzo Saluzzo Paesana, Pałac barokowy w Turynie, Włochy

Palazzo Saluzzo Paesana zajmuje cały kwartał między via Garibaldi, via della Consolata, via Bligny i via del Carmine. Atrium wejściowe ma kolumny doryckie i korynckie; wewnątrz duży dziedziniec obsługują dwie klatki schodowe, jedna z dwiema loggiami na piano nobile. Skrzydło zachodnie mieściło służbę i stajnie, wschodnie – apartamenty reprezentacyjne.

Zbudowany w latach 1715–1722 według projektu Giovanniego Giacomo Gerolamo Plantery'ego dla senatora Baldassarre Saluzzo di Paesana, odznaczonego Najwyższym Orderem Najświętszego Zwiastowania. Pałac stoi przy dawnej Piazza Susina, dzisiejszej Via della Consolata, w centrum rozbudowy zleconej przez Vittorio Amedeo II Filippo Juvarze od 1715 roku. W latach 30. XVIII wieku Bartolomeo i Domenico Guidobono oraz sztukator Pietro Somasso ozdobili apartament reprezentacyjny. W 1949 sprzedany rodzinie Del Carretto della Val Bormida.

Pałac zawdzięcza nazwę Baldassarre Saluzzo di Paesana, hrabiemu Paesana, Oncino, Ostana i Castellar, który go zlecił. W latach trzydziestych XVIII wieku sawoneńscy malarze Bartolomeo i Domenico Guidobono ozdobili apartament reprezentacyjny wraz z lugańskim sztukatorem Pietro Somasso. Monumentalna loggia i dziedziniec posłużyły później jako plan filmowy dla Il Divo Paola Sorrentino, Confidenza Daniele Lucchettiego i serialu La legge di Lidia Poët.

Pałac zajmuje cały kwartał między via Garibaldi, via della Consolata, via Bligny i via del Carmine, kilka kroków od sanktuarium Consolaty. Wejście prowadzi przez atrium z kolumnami doryckimi i korynckimi; monumentalna loggia i dziedziniec wewnętrzny to części najczęściej oglądane przez zwiedzających. Budynek podlega nadzorowi Soprintendenza alle Belle Arti.

W 1902 roku pałac przyciągnął uwagę publiczności, gdy władze odkryły sprawę kryminalną z udziałem zaginionych osób w jego podziemnych obszarach. Ten mroczny rozdział stał się nieoczekiwaną częścią nowoczesnej historii budynku.