Santuario della Consolata, Bazylika mniejsza i sanktuarium maryjne w Turynie, Włochy

Santuario della Consolata to mniejsza bazylika i sanktuarium maryjne w Turynie, łączące sześciokątny plan z eliptyczną nawą w stylu barokowym. Romańska dzwonnica stoi obok neoklasycznej fasady, tworząc kontrast między średniowieczną strukturą a późniejszymi barokowymi dodatkami.

Kościół ufundował w V wieku biskup Maksym jako Sant'Andrea, na narożnej wieży rzymskich murów Augusta Taurinorum. Około roku 1000 mnisi nowaliccy odbudowali go w stylu romańskim z trzema nawami; ich dzwonnica przetrwała. Guarino Guarini przebudował go od 1678 roku, tworząc eliptyczną nawę i sześcioboczną kaplicę, Antonio Bertola ukończył kopułę w 1703 roku, Filippo Juvarra przeprojektował prezbiterium i ołtarz w latach 1729–1740, a Carlo Ceppi nadał mu obecną formę w latach 1899–1904.

Sanktuarium przechowuje czczoną ikonę maryjną umieszczoną w ozdobnym marmurowym ołtarzu, która przyciąga wiernych przez cały dzień. Mieszkańcy Turynu uważają to miejsce za ważny duchowy punkt odniesienia w mieście, gdzie modlitwa i dary wotywne stanowią część codziennego życia od wieków.

Sanktuarium otwarte jest codziennie od 8 rano do 19:30 wieczorem i znajduje się na skrzyżowaniu Via Consolata i Via Carlo Ignazio Giulio. Zwiedzający mogą wchodzić swobodnie i powinni uwzględnić nabożeństwa liturgiczne, które mogą w pewnych momentach ograniczać dostęp do niektórych obszarów.

Czczony wewnątrz obraz nie jest oryginałem: obecnie otaczany czcią obraz to dzieło z końca XV wieku przypisywane Antoniazzo Romano, wzorowane na Madonna del Popolo z Rzymu. W krypcie przechowywana jest kopia zaginionej ikony. W XIX wieku Secondo Pia, fotograf znany z pierwszego zdjęcia Całunu Turyńskiego, otrzymał zlecenie sfotografowania dawnego wizerunku Madonny w celu wykonania kopii.