Palazzo Caracciolo di San Teodoro, Neoklasycystyczny pałac w Neapolu, we Włoszech

Palazzo Caracciolo di San Teodoro to neoklasycystyczny pałac o trzech kondygnacjach przy Riviera di Chiaia. Pośrodku długiej fasady loggia łączy porządki dorycki, joński i koryncki; dorycki parter zdobi dekoracja z piperno, wyższe kondygnacje ze stiuku, a fasada jest pomalowana na czerwono pompejańsko, z płaskimi boniowaniami na parterze.

Palazzo Caracciolo di San Teodoro powstał w latach 1826–1830 według projektu architekta Guglielma Bechiego na zlecenie Carla Luigiego Caracciola (1801–1873), księcia San Teodoro. Wzniesiono go przy Riviera di Chiaia jako neoklasycystyczną rezydencję rodu Caracciolo. Obecnie budynek jest podzielony na mieszkania.

Pałac zawdzięcza nazwę Carlo Luigi Caracciolo, księciu San Teodoro, który go zamówił, a którego rodzina nosiła ten tytuł. Wnętrza piętra reprezentacyjnego zdobią dekoracje neoklasyczne i neopompejańskie, częściowo przypisywane malarzowi Gennaro Maldarellemu. Budynek jest dziś podzielony na prywatne mieszkania, więc te wnętrza nie są udostępniane.

Pałac stoi przy Riviera di Chiaia, nad zatoką neapolitańską, i rozpoznać go można po fasadzie w kolorze czerwieni pompejańskiej. Budynek jest dziś podzielony na mieszkania, więc ogląda się go z ulicy i z promenady.

Wnętrze piano nobile zachowało dekoracje neoklasyczne i neopompejańskie, z których część przypisuje się malarzowi Gennaro Maldarellemu. Budynek jest dziś podzielony na mieszkania, więc tych sal nie zwiedza się; z ulicy widać loggię i ząbkowany gzyms.