Fontana di Santa Lucia, Barokowa fontanna w dzielnicy Santa Lucia, Neapol, Włochy

Fontana di Santa Lucia to manierystyczna fontanna w Villa Comunale, przeniesiona tu w 1898 roku z nabrzeża Santa Lucia. Miednica stanowi podstawę trzech części: środkowego łuku z trzema delfinami na skale podtrzymującymi okrągłą czaszę, zwieńczonego trójkątnym frontonem z herbem wicekróla, oraz części bocznych z marmurowymi tablicami i muszlowymi misami.

Fontanna została wybudowana w 1606 roku i demonstruje umiejętności inżynierskie wczesnego siedemnastowiecznego Neapolu poprzez połączenie ze starożytnymi systemami dostaw wody. Jej projekt odzwierciedla wysiłki mające na celu dostarczenie miastu czystej wody, jednocześnie tworząc strukturę o artystycznej jakości.

Nazwa fontanny pochodzi od nadmorskiej promenady Santa Lucia, gdzie stała do 1895 roku, zanim w 1898 roku przeniesiono ją do Villa Comunale. Dwie marmurowe tablice po bokach, z tekstami Bernarda Quaranty, upamiętniają renowację z 1845 roku i korygują dawne przypisanie Giovanniemu da Nola. Z powodu błędnej relacji Bernarda De Dominici nazywano ją też fontanną Merliana.

Fontanna stoi dziś w Villa Comunale, parku nadmorskim wzdłuż Riviera di Chiaia, a nie w dzielnicy Santa Lucia. Przeniesiono ją tam w 1898 roku po usunięciu z via Santa Lucia w 1895 roku. Szukaj jej wśród alejek parku, w pobliżu innych monumentalnych fontann.

Delfiny podtrzymujące górną czaszę dodano podczas restauracji w 1845 roku przeprowadzonej przez Carla Bonucciego; wcześniej podtrzymywały ją syreny tryskające wodą z ust i piersi. Dwie boczne tablice z tekstami Bernarda Quaranty upamiętniają prace drogowe i restaurację, a jedna stwierdza, że De Dominici błędnie przypisał dzieło Giovanniemu da Nola.