Church of the Nunziatella, Kościół barokowy w Neapolu, Włochy

Kościół Nunziatella to budynek barokowy w Neapolu z szczegółowymi marmurowych ołtarzami, malowanymi sufitami i elementami dekoracyjnymi z 18. wieku. Wnętrze wykazuje starannie zaprojektowany układ przestrzenny z wieloma kaplicami i ozdobnymi powierzchniami stworzonymi do użytku religijnego.

Kościół zbudowano w 1588 roku z fundacji Anny Mendozy, markizy Valle, która następnie przekazała go jezuitom. Ferdinando Sanfelice przebudował go całkowicie w 1736 roku, usuwając szesnastowieczną budowlę. Po wypędzeniu jezuitów w 1773 roku kompleksem zajęli się ojcowie somascy, którzy założyli tam kolegium dla synów rycerzy maltańskich; rok później król otworzył tam Real Collegio Militare, a kościół stał się kaplicą szkoły wojskowej Nunziatella.

Nazwa „Nunziatella” to ludowa zdrobniona forma imienia Annunziata, używana dla odróżnienia kościoła od większej bazyliki della Santissima Annunziata Maggiore; nazwa przeszła później na sąsiednią szkołę wojskową. Od 1774 roku kościół służy jako kaplica Instytutu Wojskowego Nunziatella, a w listopadzie 1801 odprawiono tu mszę żałobną za Marię Klementynę Habsburg-Lotaryńską, z mową pogrzebową dowódcy akademii Giuseppe Saverio Poliego.

Kościół znajduje się na terenie Szkoły Wojskowej Nunziatella w dzielnicy San Ferdinando, przy Riviera di Chiaia, więc dostęp zależy od instytutu, a nie od zwykłych godzin parafialnych. Odwiedzający powinni zapytać w szkole o wejście do kaplicy i możliwość obejrzenia dzieł, ponieważ budynek nie jest otwarty swobodnie jak kościół miejski.

Fasada całkowicie rezygnuje ze zwykłych posągów i ornamentów; część środkowa mocno występuje przed skrzydłami bocznymi, a światłocień tworzą wyłącznie podziały porządków. W absydzie stoją dwa nagrobki z 1734 roku braci Michele i Andrea Giovene, dzieło Francesca Pagano.