Mantellate church in Florence, Kościół w San Gallo, Florencja, Włochy

Kościół Mantellate przy via San Gallo, odbudowany w 1550 i ponownie konsekrowany w 1656, ma fasadę z gzymsami z pietra serena, na których widniał herb klasztoru, kielich z kłosami i przelewającym się winem, dziś zatarty. Wnętrze ma ołtarz główny z commesso z twardych kamieni, zwieńczony kopułką z ośmioma kolumienkami, przypisywany Bartolomeo Cenniniemu (XVIII w.).

Klasztor założył w 1343 roku błogosławiony Chiarito Del Voglia pod nazwą monastero del Chiarito, poświęcony Królowej Niebios. W 1424 roku poważnie go uszkodził pożar; kościół odbudowano w 1550 roku i ponownie konsekrowano w 1656 roku. W latach 1435–1453 mieszkały tu mniszki augustianki. W 1785 roku wielki książę Piotr Leopold przekształcił go w konserwatorium dla Mantellate Serve di Santa Maria.

Sława klasztoru wiązała się z cudownym krucyfiksem: Wawrzyniec Wspaniały przypisywał mu ocalenie przed sztyletami spisku Pazzich w 1478 roku, a Maria Magdalena Austriaczka, żona Kosmy II, własną płodność. Na fasadzie od via San Gallo gzymsy z pietra serena nosiły herb klasztoru, kielich, z którego wychodzą kłosy zboża i przelewa się wino, zaczerpnięty z wizji błogosławionego Chiarito; dziś jest całkowicie zatarty.

Konserwatorium znajduje się pod współrzędnymi 43.78283, 11.26085, przy via San Gallo. Zwiedzać można trzy pomieszczenia: pinakotekę, refektarz i kościół. Pinakoteka, sala z widokiem na tylny ogród, gromadzi płótna z XVII i XVIII wieku, m.in. Męczeństwo świętej Katarzyny Aleksandryjskiej Jacopa Ligozziego i Pokłon Trzech Króli Luki Giordana.

Budynek pierwotnie mieścił żeński klasztor, a ich praca z ludźmi w potrzebie była wyprzedzająca czasy średniowieczne. Sposób, w jaki kościół jest zbudowany, pokazuje ten podwójny cel jako zarówno duchowe, jak i społeczne schronienie.