Certosa di Parma

Certosa di Parma to dawny klasztor kartuzów na zachodnim skraju miasta, obejmujący barokowy kościół, dwa krużganki oraz szereg tradycyjnych cel mniszych. Cały zespół znajduje się w obrębie wysokiego muru obwodowego i prezentuje mieszankę gotyckich, barokowych i neoklasycystycznych elementów architektonicznych.

Arcybiskup Rolando Taverna di Spoleto założył klasztor w 1285 roku i poświęcił go świętemu Hieronimowi. W latach 1673–1722 przeprowadzono kompleksową przebudowę pod kierunkiem architekta Francesco Pescaroli, nadając zespołowi obecny barokowy wygląd.

Zakon kartuzów przestrzegał surowych zasad ciszy i samotności, odzwierciedlonych w układzie cel i dziedzińców. Zwiedzający mogą dziś podziwiać freski wewnątrz kościoła, które przedstawiają sceny religijne w żywych kolorach i dynamicznych kompozycjach.

Teren służy obecnie jako szkoła szkoleniowa dla policji więziennej, dlatego dostęp do większości obszarów jest ograniczony. Kościół i części głównego krużganka można zwiedzić w określonych godzinach, ale zaleca się wcześniejsze zapytanie.

Kompleks mieścił od XV wieku jedną z pierwszych drukarni w północnych Włoszech, produkującą księgi liturgiczne. Po kasacie klasztoru pomieszczenia służyły jako fabryka tytoniu, zanim budynek przyjął obecną funkcję w XX wieku.

Lokalizacja: Parma

Założenie: 1285

Architekci: Francesco Pescaroli

Styl architektoniczny: Gothic architecture, baroque architecture, Neoclassical architecture

Adres: strada alla Certosa ‒ Parma (PR)

Współrzędne GPS: 44.80270,10.36591

Najnowsza aktualizacja: 5 grudnia 2025 o 23:29