Luperkal, Jaskinia archeologiczna u podnóża Palatynu, Rzym, Włochy
Lupercal to jaskinia u południowo-zachodniego podnóża Palatynu w Rzymie, między świątynią Magna Mater a Sant'Anastasia al Palatino. Odkryta w 2007 roku pod domem Augusta komora o głębokości 15 metrów ma sklepienie z kolorowych mozaik, pumeksu i muszli z białym orłem pośrodku; część badaczy uznaje ją za neronijskie nimfeum.
Rzymska tradycja umieszcza Luperkal u południowo-zachodniego podnóża Palatynu, między świątynią Magna Mater a Sant'Anastasia al Palatino, gdzie wilczyca miała karmić Romulusa i Remusa, zanim znalazł ich pasterz Faustulus. Luperkowie, kapłani Fauna, obchodzili tam Luperkalia od najdawniejszych czasów miasta aż do co najmniej 494 r. n.e. W styczniu 2007 Irene Iacopi ogłosiła odkrycie 15-metrowej wnęki pod domem Augusta, którą większość badaczy dziś odrzuca.
Rzymscy kapłani zwani Luperci wykonywali ceremonie w tej jaskini podczas Luperkaliów, festiwalu płodności obchodzonego corocznie 15 lutego do 494 roku.
Stanowisko archeologiczne znajduje się szesnaście metrów poniżej obecnego poziomu gruntu między świątynią Magna Mater a kościołem Sant'Anastasia al Palatino. Zwiedzający nie mogą obecnie wejść do lokalizacji, ale pozostaje ona przedmiotem badań archeologicznych i bywa wspominana w publikacjach naukowych.
Sonda z 2007 roku ukazała sklepienie wysokie na około 9 metrów i szerokie na 7,5 metra, którego ściany pokrywają mozaiki, a w środku widnieje biały orzeł, godło pryncypatu Augusta. Adriano La Regina i Henner von Hesberg odrzucili tę identyfikację, uznając grotę za neronijskie nimfeum lub podziemne triclinium.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 276 współtwórców z całego świata.