Zendan-e Soleyman

Zendan-e Soleyman to stożkowaty szczyt w wiejskim dystrykcie Chaman, który wznosi się około 97 metrów ponad otaczającą nią równinę i osiąga całkowitą wysokość 2.254 metrów. Głęboką kraterę u szczytu otaczają charakterystyczne osady wapienia, które kształtują wygląd góry.

Pomiędzy 5. a 7. wiekiem w okresie sasanidzkim to miejsce służyło jako ważne sanktuarium dla wyznawców zoroastryzmu. Jego rola jako świętego miejsca w starożytności wpływa na to, jak dziś rozumie się historyczne znaczenie góry.

Lokalne społeczności wiążą to miejsce z Królem Salomonem poprzez mitologię perską, gdzie podobno uwieział on istoty nadprzyrodzone w kraterze. Odwiedzający mogą wyczuć, jak głębokie są te związki w kulturalnym rozumieniu tego miejsca.

Piętnastominutowy spacer od drogi Takab prowadzi odwiedzających na brzeg krateru na wysokości 2.254 metrów. Ścieżka wymaga solidnego obuwia i ostrożnych kroków, ponieważ teren jest nierówny, chociaż spacer nie stanowi technicznych trudności.

Pomimo swojego wyglądu ta formacja powstała nie na skutek erupcji wulkanicznej, lecz dzięki źródłom artezyjskim. Osady wapienia stworzone przez te podziemne źródła wody ukształtowały niezwykłą strukturę, którą dziś widzą odwiedzający.