Kolej Transirańska

Kolej Transirańska rozciąga się na 1.394 kilometrów od Zatoki Perskiej do Morza Kaspijskiego, przecinając osiem prowincji przez góry i pustynie. Linia wykorzystuje 224 tunele i 174 wiadukty, aby poruszać się po trudnym terenie.

Budowa rozpoczęła się w 1927 roku pod rządami Rezy Szacha Pahlawiego i została ukończona w 1938 roku, tworząc pierwszy duży projekt infrastruktury kolejowej Iranu. To ukończenie zmieniło sposób, w jaki kraj mógł transportować towary i ludzi na dużych odległościach.

Linia kolejowa łączy różne społeczności regionalne w ośmiu prowincjach, umożliwiając ludziom podróżowanie i utrzymywanie więzi na dużych odległościach. Sama podróż stała się częścią tego, jak lokalni mieszkańcy doświadczają swojego kraju.

Regularne usługi pasażerskie łączą główne miasta na trasie, podczas gdy pociągi towarowe transportują towary między regionami. Podróż trwa kilka dni ze względu na długość linii, więc zaplanuj wystarczająco dużo czasu.

Budowa musiała zmierzyć się z trudną geologią, w tym złożami soli w górach, co wymagało kreatywnych rozwiązań inżynierskich. Niektóre mosty zostały zbudowane wewnątrz tuneli, aby ominąć te naturalne przeszkody.

Lokalizacja: Golestan Province

Lokalizacja: Khuzestan Province

Lokalizacja: Lorestan Province

Lokalizacja: Markazi Province

Lokalizacja: Mazandaran Province

Lokalizacja: Qom Province

Lokalizacja: Semnan Province

Lokalizacja: Tehran Province

Oficjalne otwarcie: 1938

Współrzędne GPS: 37.37338,46.98418

Najnowsza aktualizacja: 7 grudnia 2025 o 20:22