Mangi-Tungi, Świątynia dżinijska w dystrykcie Nashik, Indie.

Mangi-Tungi składa się z dwóch bliźniaczych szczytów wznoszących się 1370 metrów nad poziomem morza, z licznymi świątyniami jaskiniowymi wyrzeźbionymi w zboczach gór zawierającymi starożytne inskrypcje. Struktury świątynne są rozmieszczone na obu wzgórzach i obejmują zarówno naturalne jaskinie, jak i świątynie wykute w skale.

W Mangi-Tungi w 595 r. n.e. ustawiono posągi z inskrypcjami, a w jaskini Adinath zachowała się inskrypcja z 1343 r. Posąg Ahimsy, monolitowy wizerunek Rishabhanathy o wysokości 108 stóp, poświęcono w lutym 2016 r. po położeniu kamienia węgielnego w 1996 r.; prace trwały około dwudziestu lat pod kierunkiem mniszki Gyanmati Mataji.

Kompleks świątynny ma reputację Siddha Kshetra, miejsca gdzie według tradycji religijnej dziewięćdziesiąt dziewięć crore ascetów osiągnęło wyzwolenie przez medytację. Pielgrzymi wspinają się dziś do różnych świątyń jaskiniowych wyrzeźbionych w zboczach gór, które przechowują inskrypcje z minionych stuleci.

Podejście liczy około 3500 stopni i zajmuje około dwóch godzin; na wzgórzu nie ma wody, więc trzeba ją wziąć z dołu. We wsi Bhilwad koło Tahrabadu działają dharamszale prowadzone przez Mangi-Tungi Trust, gdzie można przenocować. Dojazd odbywa się przez Satanę od strony Nashik lub przez Malegaon; najbliższe stacje kolejowe to Navapur i Manmad.

Liczący 108 stóp posąg Ahimsy, monolityczny wizerunek Rishabhanathy, został poświęcony w lutym 2016 r. po około dwudziestu latach pracy. Jego proporcje ustalono, badając teksty w dziesięciu językach, w tym filozofię grecką i tekst Vasunandi z tradycji dżinijskiej, a następnie przeliczając miary angula na stopy.