Madras Observatory, Obserwatorium astronomiczne w Chennai, Indie

Obserwatorium Madras zbudowano na brzegu rzeki Cooum w Nungambakkam według projektu Michaela Toppinga: jedna sala o długości 12 metrów, szerokości 6 i wysokości 5 metrów. Pośrodku granitowy filar o masie 10 ton podtrzymywał azymutalne koło tranzytowe o średnicy 30 centymetrów wykonane przez Troughtona, używane do obserwacji południkowych od 9 stycznia 1793 roku. Granitowy filar stoi do dziś, z napisem „Madras Meridian”.

Obserwatorium zostało założone na koniec XVIII wieku i najpierw funkcjonowało jako prywatna placówka badawcza, zanim przeszło pod kontrolę dużej firmy handlowej. Później stało się częścią szerszych wysiłków naukowych mających na celu mapowanie i badanie nieba Indii przy użyciu bardziej precyzyjnych metod.

Możesz zobaczyć, gdzie powstały ważne katalogi nieba i zrozumieć pracę naukową, która tutaj się odbywała. Budynki pokazują, jak ludzie kiedyś obserwowali niebo i jakie narzędzia potrzebowali do swoich badań.

Obserwatorium stało nad brzegiem rzeki Cooum w Nungambakkam, w dzisiejszym centrum Chennai. Budynek zniknął, ale nadal stoi granitowa kolumna o masie 10 ton, która podtrzymywała koło południkowe, z późniejszą inskrypcją oznaczającą „południk Madrasu”. Warto jej szukać, spacerując po Nungambakkam.

W 1855 roku William Stephen Jacob, ówczesny kierownik obserwatorium, doniósł o anomaliach orbitalnych gwiazdy podwójnej 70 Ophiuchi i uznał je za dowód możliwej planety pozasłonecznej. Twierdzenie to później odrzucono, a pierwsze potwierdzone egzoplanety odkryto 137 lat później. Granitowy filar, na którym stał krąg południkowy Troughtona, nadal stoi i nosi napis wyznaczający „południk Madrasu”.