Konkatedra Najświętszego Imienia Jezus w Jerozolimie, Katedra katolicka w Dzielnicy Chrześcijańskiej, Jerozolima.

Konkatedra Najświętszego Imienia Jezus to neogotycka świątynia na planie krzyża greckiego, długa na 28 metrów i szeroka na 24 metry. Trójnawowe wnętrze ma nawę główną szeroką na 8,5 metra i nawy boczne o szerokości 4,5 metra, nad którymi zbudowano empory. Cztery witraże znaczą końce krzyża, a pięć ołtarzy znajduje się w nawie, nawach bocznych i transepcie.

W 1847 roku Imperium Osmańskie zezwoliło hierarchii katolickiej na budowę nowej katedry w Palestynie; kościół ukończono i konsekrowano 11 lutego 1872 roku, w 25. rocznicę przywrócenia łacińskiego patriarchatu Jerozolimy. Wzniesiono go w siedzibie patriarszej z woli patriarchy Giuseppe Valergi. Podczas budowy robotnicy natrafili na pozostałości masywnego muru starego obwarowania Jerozolimy.

Katedra jest głównym miejscem kultu dla łacińskich katolików w Jerozolimie, a podczas mszy spotykają się tu zarówno miejscowi parafianie, jak i pielgrzymi z całego świata. Liturgia jest sprawowana w kilku językach, co odzwierciedla międzynarodowy charakter katolickiej obecności w mieście.

Kościół wchodzi w skład zespołu łacińskiego patriarchatu, mniej więcej w połowie drogi między Nową Bramą a Bramą Jafską, i dociera się do niego pieszo zaułkami Starego Miasta. Służy patriarchatowi jako kościół i gości uroczystości diecezjalne przy szczególnych okazjach, dlatego wejście może być zamknięte podczas nabożeństw. Zmiana tytułu z konkatedry na prokatedrę w 2022 roku odzwierciedla jej pozycję obok Bazyliki Grobu Świętego.

Kościół przechowuje dokładną kopię brązowego posągu św. Piotra czczonego w bazylice św. Piotra w Watykanie. Pochowani są tu wszyscy patriarchowie łacińscy od 1847 roku, z jednym wyjątkiem: kardynał Filippo Camassei, zmarły w Rzymie 18 stycznia 1921 roku, spoczywa w grobie Kolegium Propaganda Fide na cmentarzu Verano.