Al-Khanqah al-Salahiyya Mosque, Meczet otomański w Dzielnicy Chrześcijańskiej, Jerozolima, Palestyna.

Al-Khanqah al-Salahiyya to meczet w chrześcijańskiej dzielnicy Jerozolimy z centralnym dziedzińcem, salami modlitwy i minaretem z 15. wieku położonym na północ od Kościoła Grobu Świętego. Pierwotnie zaprojektowana jako wycofanie dla praktyk sufich, kompleks zawiera dzisiaj przestrzenie modlitwy wraz z salami klasy i komorami mieszkalnymi.

Budynek zajmuje dawny pałac łacińskiego patriarchy Jerozolimy. Po zdobyciu miasta przez Saladyna w 1187 r. stał się al-Khanqah al-Salahiyya, a w 585 H/1189 Saladyn uposażył go dla sufich, czyniąc go pierwszą chanqą założoną w Jerozolimie po zdobyciu. Jego minaret wzniesiono w 840 H/1417 pod mameluckim szejkiem Burhanem al-Dinem ibn Ghanimem.

Chanqa była pierwszą założoną w Jerozolimie po zdobyciu miasta w 1187 roku; Saladyn przeznaczył ją jako waqf dla sufich w 1189 roku. Urząd jej szejka uchodził za prestiżowy i sprawowali go wybitni uczeni, a kompleks obejmował meczet, szkołę, salę posiedzeń, jadalnię i pomieszczenia do szkolenia wojskowego. Marmurowa tablica w górnej sali modlitw wymienia fundatora, Isę ibn Ahmada ibn Ghanima, i rok 1340.

Obiekt znajduje się w pobliżu Kościoła Grobu Świętego w wąskiej chrześcijańskiej dzielnicy Jerozolimy, dlatego najlepiej dotrzeć tam pieszo. Dostęp może być ograniczony podczas czasów modlitwy, więc odwiedzający powinni zaplanować z wyprzedzeniem i sprawdzić godziny otwarcia przed przyjściem.

Minaret wzniesiono w 1417 r. za Mameluków staraniem szejka Burhana al-Dina ibn Ghanema; jest on niemal identyczny z minaretem Meczetu Omara po drugiej stronie Bazyliki Grobu Świętego. Linia łącząca oba minarety przechodzi przez drzwi Grobu Jezusa, a ich szczyty znajdują się na tej samej wysokości mimo różnych poziomów gruntu.