Klasztor Najświętszego Zbawiciela w Jerozolimie, Klasztor franciszkański przy Nowej Bramie, Wschodnia Jerozolima, Izrael.

Klasztor św. Zbawiciela to franciszkański klasztor we Wschodniej Jerozolimie, niedaleko Nowej Bramy, wzniesiony w stylu tradycyjnej bazyliki z charakterystyczną wieżą zegarową. W jego obrębie mieszczą się drukarnia, pracownia organów oraz biura administracyjne obsługujące franciszkańską wspólnotę w regionie.

Ziemia została przekazana franciszkanom w 1560 roku, za zgodą sułtana Sulejmana Wspaniałego. Od tego momentu miejsce to stało się główną siedzibą franciszkanów w obrębie murów Jerozolimy.

Nazwa klasztoru odnosi się do Chrystusa Zbawiciela, a kościół konsekrowano 29 listopada 1885 r. W 1754 r. dwóch hiszpańskich organmistrzów założyło tu warsztat organowy; przeznaczone dla Grobu Świętego organy, w zmniejszonej formie, umieszczono w tym kościele po sprzeciwie wspólnoty prawosławnej. Obecne organy, mające 46 registrów na trzech manuałach i pedale, zbudowała w 2008 r. austriacka firma Rieger Orgelbau w historycznej szafie.

Klasztor znajduje się przy ulicy św. Franciszka 1, tuż na wschód od Nowej Bramy w Starym Mieście. Kościół, drukarnia, warsztat organowy i szkoła należą do działającego klasztoru; wejście do kościoła jest oddzielone od części klauzurowych. Kościół jest zorientowany z północy na południe, a ołtarz zwrócony jest na południe, nie na wschód.

Kościół w obrębie kompleksu jest zorientowany na osi północ-południe, a nie wschód-zachód, jak to bywa w większości budowli sakralnych. Taki układ wynikał z kształtu działki, którą dysponowali zakonnicy podczas budowy.