Szabolcs earthwork, Średniowieczne grodzisko w Szabolcs, Węgry.

Wał ziemny w Szabolcs to wczesnośredniowieczny gród z ubijanej ziemi, położony we wsi Szabolcs w północno-wschodniej części Węgier. Obiekt tworzą podwyższone wały ziemne i otaczające je fosy na łagodnym wzniesieniu w pobliżu rzeki Cisy.

Wykopaliska datują wał na około 950 rok, gdy mógł być siedzibą wodza jednego z plemion węgierskich; Anonim przypisuje budowę wodzowi Szabolcsowi po podboju. Dwa boki biegły wzdłuż wysokiego brzegu Cisy, a trzeci, najdłuższy, wykopano jako sztuczne ramię rzeki, czyniąc gród wyspą. W drugiej połowie XI wieku wały podwyższono i pogrubiono wobec najazdów Uzów i Kumanów (1068, 1085, 1091); pierwsza wzmianka pisana to synod w Szabolcs w 1092 roku pod przewodnictwem króla Władysława. Po nadaniach Andrzeja II mongolska jazda zdobyła i zniszczyła gród podczas najazdu tatarskiego, kończąc jego militarną rolę.

Nazwa Szabolcs pochodzi od wodza plemiennego, który według kronikarza Anonima kazał zbudować gród po podboju węgierskim. Wieś, a później komitat Szabolcs, przyjęły tę nazwę. Od 1996 roku przy wejściu stoi posąg wodza Szabolcsa, ustawiony z okazji 1100. rocznicy podboju.

Wał leży tuż na północ od wsi Szabolcs; z drogi 3821 skręca się w Petőfi út. Kajakarze na Cisie mogą też podejść od rzeki. Trzy przerwy w wałach wyznaczają dawne brukowane bramy, a zagłębienie wewnątrz mogło być cysterną lub studnią. Porosły trawą grzbiet przemierza się pieszo, po nierównym terenie.

Choć od średniowiecza na terenie tym niewiele budowano, wykopaliska archeologiczne przyniosły przedmioty z okresu pierwotnego osadnictwa węgierskiego. Znaleziska z tej wczesnej epoki rzadko można zobaczyć poza muzeami, co czyni to miejsce na wolnym powietrzu wyjątkiem.