Lónyay Mansion, Rezydencja romantyczna w Bodrogolaszi, Węgry.

Dwór Lónyaya jest rezydencją w stylu romantycznym w Bodrogolaszi wybudowaną około 1860 roku z detalizowanymi elementami dekoracyjnymi. Jego zewnętrzne mury posiadają ozdobne ramy okienne i drzwi charakterystyczne dla gustów architektonicznych tamtego okresu.

Dwór zbudowano w latach 60. XIX wieku na zlecenie Ödöna Lónyaya według planów Miklósa Ybla, pod kierunkiem Ödöna Kleina. Jego syn Elemér odziedziczył go i używał jako letniej rezydencji z żoną, księżniczką Stefanią Belgijską; podczas II wojny światowej para schroniła się w Pannonhalmie i zapisała majątek zakonowi benedyktynów. Budynek mimo to znacjonalizowano i do zmiany ustroju mieścił dom dziecka, potem wrócił do benedyktynów, którzy w 2007 roku powierzyli go wspólnocie Chemin Neuf na 99 lat.

Nazwa dworu przypomina rodzinę Lónyayów: Ödön Lónyay zamówił budowę, a jego syn Elemér używał go jako letniej rezydencji z żoną Stefánią, belgijską księżniczką. W parku wspólnota Chemin Neuf wytyczyła Házaspárok útja, ścieżkę małżeństw, której nazwa odnosi się do par małżeńskich.

Wizyty ustala się wcześniej ze wspólnotą Chemin Neuf, która korzysta z budynku; park, w którym wspólnota wytyczyła „Házaspárok útja” (drogę małżeństw), można przejść pieszo. Pałac stoi kilkaset metrów od Bodrogu i około 200 m od linii kolejowej.

Dwór utracił status zabytku z powodu przebudów prowadzonych przez dziesięciolecia. W parku wspólnota Chemin Neuf wytyczyła tak zwaną Drogę Małżeństw, a dobra Lónyayów sięgały niegdyś za Cisę Bodrog, na drugi brzeg.