Habitation Leyritz, Posiadłość kolonialna w Basse-Pointe, Martynika, Francja

Habitation Leyritz to dawna plantacja kolonialna w Basse-Pointe na Martynice, której budynki wpisano w 2014 roku na listę Monuments historiques. Dwa wysokie, zwietrzałe kamienne filary z małymi urnami na zwieńczeniach flankują szerokie, płytkie kamienne schody o omszałych stopniach, wznoszące się z trawy; w lewy filar wmurowana jest jasna kamienna płyta. Drzewa i niskie krzewy otaczają schody.

Michel Leiritz, urodzony w Bordeaux w 1681 r. i sekretarz królewski, osiadł w Basse-Pointe w 1712 r., poślubiając Rose Asselain, wdowę po plantatorze posiadającym 20 hektarów indygo i około trzydziestu niewolników; to gospodarstwo stało się prawdopodobnie habitation. W 1791 r. liczyło 497 hektarów i 336 niewolników, a w 1836 r. 517 hektarów. W 1845 r. jego 250 niewolników odmówiło pracy nocnej; po 1848 r. majątek zajął się produkcją rumu.

Nazwa Leyritz pochodzi od rodziny z Limousin, która posiadała plantację przez ponad dwa stulecia, od Michela Leiritza (1681-1764). W grudniu 1845 r., gdy na posiadłości było 250 niewolników, warsztat odmówił pracy nocnej; żandarmi wzmocnieni około setką ludzi z Fort Royal aresztowali przywódców, z których czterech otrzymało po 29 batów przed więzieniem w Basse-Pointe.

Miejsce leży w Basse-Pointe na atlantyckim wybrzeżu północno-wschodniej Martyniki, dostępne drogą nadmorską z Le Lorrain lub Macouba. Chronione elementy wpisano jako monuments historiques w 2014 r., a w 2021 r. posiadłość wybrała misja inwentaryzacji zagrożonego dziedzictwa budowlanego. Zwiedzanie zależy od udostępnienia przez właścicieli; przed wyjazdem zasięgnij informacji w Basse-Pointe.

Dwie zwietrzałe kamienne kolumny zwieńczone urnami oraz porośnięte mchem stopnie należą do elementów wpisanych w 2014 r. do rejestru zabytków (Monuments historiques) wraz z innymi budynkami plantacji. Huragan z 1788 r. zniszczył już chaty niewolników i szopy na bagassę oraz obalił część muru sawanny.