Hôtel Chéret, Prywatna rezydencja w 10. dzielnicy, Paryż, Francja

Hôtel Chéret przy rue du Faubourg-Poissonnière 30 składa się z siedmioosiowego budynku od ulicy z bramą przejazdową prowadzącą na dziedziniec o szerokości 15 m i głębokości 45 m. W głębi stoi pięcioosiowy pawilon główny (18,75 m szerokości, 15 m głębokości) z centralnym gankiem o pięciu stopniach za czterema kolumnami jońskimi. Dach mansardowy z lukarnami wieńczy kondygnację attykową.

Claude-Martin Goupy kupił w 1772 roku ogrody warzywne między rue du Faubourg-Poissonnière i rue d'Hauteville, a następnie odsprzedał je Benoîtowi de Sainte-Paulle, który w 1773 roku zlecił projekt Nicolasowi Lenoirowi; działka leżała 1,5 m poniżej poziomu ulicy i wymagała niwelacji. Sainte-Paulle sprzedał dom w 1776 roku, gdy był jeszcze nieukończony, Jean-François Caronowi, skarbnikowi Zakonu Ducha Świętego, który w 1778 roku kazał Antoine-François Peyre'owi zbudować dwa skrzydła wokół dziedzińca. Caron, uznany w 1779 roku za bankruta oszukańczego, trafił do Bastylii; dom licytacyjnie nabył François-Nicolas Lenormand, który przedłużył skrzydła.

Posiadłość gościła znaczących mieszkańców, w tym generała Neya, który świętował tam swoje wesele w 1802 roku, a później biura Air France.

Budynek pełni obecnie funkcję mieszkań socjalnych i ma status chronionego zabytku, co czyni go niedostępnym dla odwiedzających. Można docenić fasady ulicy i detale architektoniczne z zewnątrz na drodze publicznej.

W 1942 roku budynek mieścił biuro studiów Société anonyme des usines Farman, gdzie jako inżynier pracował przyszły generał Jacques Collombet. Od 1946 roku korzystała z niego Air France, zanim miasto Paryż kupiło go i wynajęło jako mieszkania socjalne zarządzane przez régie immobilière de la ville de Paris.