Musée des Beaux-Arts Jules Chéret, Muzeum sztuki w Nicei, Francja

Musée des Beaux-Arts Jules Chéret zajmuje dawną rezydencję rozpoczętą w 1878 roku dla księżnej Elizawety Wasiljewny Koczubej i ukończoną pod kierunkiem włoskiego architekta Constantina Scali. Jasnożółta kamienna fasada ma pomarańczowo malowane boniowanie, balustradę z napisem „MUSEE DES BEAUX-ARTS JULES CHERET”, dwa rzędy wysokich okien i balkon o sześciu kolumnach nad trzema łukowymi wejściami. Kolekcja obejmuje cztery stulecia.

Księżna Elizaveta Wasiliewna Koczubej kupiła działkę i od 30 maja 1878 roku kazała wznosić rezydencję w stylu neorenesansowym; w 1881 roku wciąż nieukończoną sprzedała w trakcie budowy. Amerykański przemysłowiec James Thompson nabył ją 18 kwietnia 1883 roku i sfinansował prace wykończeniowe prowadzone przez włoskiego architekta Constantina Scalę. Thompson zmarł w niej 11 grudnia 1897 roku; miasto Nicea kupiło budynek w 1925 roku i otworzyło w nim muzeum w 1928 roku. Fasady w stylu genueńskiego manieryzmu i dach wpisano do rejestru zabytków 17 grudnia 1976 roku.

Muzeum nosi imię Jules'a Chéreta, twórcy plakatów, który spędził ostatnie lata w Nicei i zmarł tam w 1932 roku. Plakaty Chéreta zdobią schody na piętro i są wymieniane co trzy miesiące. Osobna sala gromadzi 28 obrazów olejnych, 97 rysunków i rycin, ceramikę i tkaniny zapisane miastu przez Eugénie Brisson, urodzoną w Nicei żonę Raoula Dufy'ego.

Kolekcje zajmują dwa piętra pałacu: dzieła XVII- i XVIII-wieczne w dwóch salach na parterze, XIX-wieczne malarstwo salonowe w dużej galerii oraz sztukę XIX i wczesnego XX wieku na piętrze. Brąz Rodina Wiek brązu (1877) stoi w ogrodzie zimowym przy wyjściu z dużej galerii. Wzdłuż schodów wiszą plakaty Chéreta, wymieniane co trzy miesiące.

Posiadłość kupił w 1883 roku niedokończoną amerykański przemysłowiec James Thompson, który sfinansował jej wykończenie według własnego gustu i zmarł w niej 11 grudnia 1897 roku. Fasady w stylu genueńskiego manieryzmu i dach uznano za zabytek 17 grudnia 1976 roku.