Couvent des Capucins de Bitche, klasztor w Bitche, Francja

Couvent des Capucins de Bitche to duży budynek klasztorny o gładkich ścianach w kolorze ochry. Jego przedni szczyt zwrócony jest w lewo, z wystającym przedsionkiem wejściowym mieszczącym ciemne drewniane drzwi podwójne; nad przedsionkiem znajdują się trzy wysokie łukowe okna w ciemnych ramach, a za fasadą z kalenicy wznosi się smukła zielona miedziana iglica zwieńczona krzyżem. Długa ściana boczna ma dwa rzędy łukowych okien, górny pod metalową balustradą i dolny przy kamiennym cokole, a po ścianach biegną szare rury spustowe.

Karol IV, książę Lotaryngii, podpisał w 1629 roku fundację klasztoru kapucynów i powierzył to zadanie Pierre'owi Dithmarowi; pierwszych pięciu zakonników przybyło pod koniec tego roku. We wrześniu 1633 roku armia szwedzka najechała Lotaryngię i spaliła Rohr oraz Kaltenhausen, wypędzając kapucynów z nieukończonych budynków. Wrócili w 1690 roku i zbudowali mały klasztor w obecnym miejscu, ale w 1722 roku pozostało tylko dwóch ojców, którzy przekazali go księciu Leopoldowi I. W 1724 roku przejęli go augustianie; w 1727 roku Jean Will położył kamień węgielny kaplicy, a w 1731 roku założył z Emilenem Kellerem szkołę klasztorną.

Klasztor stał się centrum edukacyjnym, gdy augustiańscy mnisi otworzyli tutaj szkołę w XVIII wieku, aby służyć lokalnym dzieciom. Ta rola edukacyjna na długo określiła związek społeczności z tym miejscem.

Klasztor zajmuje trapezowatą działkę między rue Saint-Augustin, rue de l'Abattoir i rue des Capucins, niedaleko centrum Bitche. Wejście z ciemnymi drewnianymi drzwiami dwuskrzydłowymi wychodzi na ulicę; długi boczny mur ma dwa rzędy łukowych okien nad kamiennym cokołem. Warto wypatrzyć smukłą zieloną miedzianą iglicę zwieńczoną krzyżem.

Klasztor nigdy nie został ukończony zgodnie z planem: pierwsze budynki kapucynów pozostały niedokończone, gdy we wrześniu 1633 roku armia szwedzka spaliła Rohr i Kaltenhausen, a mnisi uciekli. Wspólnota wróciła dopiero w 1690 roku, wysłana przez prowincję Szampanii do posługi przy wojskach nowej cytadeli Vaubana; zakonnicy wykopali studnię w miejscu dzisiejszego Lavoir.