Place Saint-Sulpice, plac w Paryżu, we Francji

Plac Saint-Sulpice to prostokątna przestrzeń publiczna w 6. dzielnicy Paryża otaczająca kościół Saint-Sulpice i otoczona przez imponujące budynki. Plac ma około 80 metrów szerokości i 105 metrów długości i funkcjonuje jako strefa dla pieszych z szerokimi ścieżkami prowadzącymi wokół historycznych struktur.

Projekt Servandoniego z 1754 roku, półkolisty plac o wymiarach 120 na 208 metrów, nie został zrealizowany; powstał tylko budynek nr 6, pomyślany jako wzór, a po jego prawej stronie zachowały się kamienie oczekujące. Prace zaczęto w 1757 roku, finansując je pożyczką zaciągniętą w 1767 roku za zgodą króla. Kolejne plany z lat 1800–1812 ustaliły obecny prostokątny plac aż do rue Bonaparte, częściowo na miejscu seminarium Saint-Sulpice rozebranego w 1808 roku. W 1838 roku plac wyrównano i obsadzono drzewami, a w latach 1843–1848 wzniesiono fontannę Viscontiego.

Plac zawdzięcza nazwę sąsiadującemu kościołowi Saint-Sulpice. Od końca pierwszej dekady XXI wieku odbywają się tu co roku w maju i czerwcu kilkutygodniowe targi z salonami poświęconymi poezji, bibliofilstwu, grafice, fotografii, grom matematycznym i antykom. Kiosk z gazetami i sklep z przedmiotami kultu sąsiadują z kawiarniami.

Plac jest w większości pieszy, z wyjątkiem obrzeży. Linia 4 obsługuje stację Saint-Sulpice, a linia 10 stację Mabillon. Ma 105 m długości i 80 m szerokości, z fontanną pośrodku, kościołem po wschodniej stronie i rue Bonaparte po zachodniej; rue du Vieux-Colombier wychodzi na północno-zachodnim narożniku, rue des Canettes i rue Saint-Sulpice na północno-wschodnim, a rue Henry-de-Jouvenel i rue Palatine na południowo-wschodnim.

W październiku 1974 Georges Perec przez trzy dni siedział w Café de la Mairie pod numerem 8, pisząc Tentative d'épuisement d'un lieu parisien i notując autobusy, fontannę i przechodniów. Z trzech kawiarni, które odwiedzał, ta jako jedyna przetrwała; w 1990 roku posłużyła za plan filmu La Discrète Christiana Vincenta.