Mont Gerbier de Jonc, Szczyt wulkaniczny w Ardèche, Francja

Mont Gerbier de Jonc to kopuła lawowa z fonolitu w Ardèche, wznosząca się na 1551 metrów. Jej górna część dzieli się na z grubsza pryzmatyczne kolumny szarej i jasnobrązowej skały, między którymi rosną zielone rośliny. Szare piargi i rozproszone iglaki pokrywają dolne zbocza.

Góra uformowała się około 8 milionów lat temu poprzez działalność wulkaniczną, która stworzyła kopułę wewnątrz krateru starego wulkanu. Z upływem czasu erozja zużywała otaczający krajobraz, pozostawiając tę twardszą skałę fonolit jako prominentny punkt orientacyjny w regionie.

Nazwa Gerbier de Jonc jest myląca: pochodzi od przedceltyckiego rdzenia, Gar oznaczającego „skałę" i Jugum oznaczającego „górę", a nie od francuskich słów oznaczających stóg lub sitowie. W każdy Poniedziałek Wielkanocny odbywa się tu posiłek poświęcony fin gras du Mézenc, wołowinie z chronioną nazwą pochodzenia. Na początku czerwca Cercle des trois sources gromadzi w Sainte-Eulalie przedstawicieli wsi, w których mają źródła inne wielkie rzeki Europy, jak Dunaj.

Wejście jest bezpłatne i zajmuje około pół godziny od podnóża kopuły. Górny odcinek prowadzi po kolumnach fonolitu i luźnych blokach, więc potrzebne jest solidne obuwie. Na miejscu maison du site, otwarty w czerwcu 2017 roku w dawnym chalet-hôtel Touring club de France, udostępnia tablice informacyjne i filmy.

Fonolit nefelinowy zawiera dobrze widoczne kryształy sanidynu i kilka igieł augitu, po których geolodzy rozpoznają tę skałę. Peryglacjalne zlodowacenia czwartorzędu rozkruszyły górną część kopuły; spadłe bloki tworzą gołoborza otaczające podstawę szczytu.