Chartreuse de Bonnefoy, Ruiny klasztoru kartuzów w Le Béage, Francja

Chartreuse de Bonnefoy to ruina kartuzjańskiego klasztoru w Le Béage, gdzie mury z kamienia i fundamenty ujawniają pierwotny układ i architekturę kompleksu. Ruiny leżą w naturalnym otoczeniu z łąkami i drzewami, które otaczają popadające w ruinę struktury.

Guillaume de Fay, pan Mézenc, przekazał ziemię zakonowi kartuzów w 1156 roku, a budynki ukończono w 1179, gdy papież Aleksander III potwierdził fundację. Klasztor doznał zniszczeń podczas wojny stuletniej i wojen religijnych, a potem pożaru w XVIII wieku, wskutek czego mnisi przenieśli się do Brives-Charensac. Sprzedany jako dobro narodowe, został rozebrany od 1840 roku; zachowały się dom przeora, brama wejściowa i wieża dzwonna.

Nazwa Bonnefoy odnosi się do wezwania klasztoru Notre-Dame de Bonnefoy. Sól, niezbędną do konserwowania mięsa, przyznał w 1184 Bertrand d'Anduze: dziesięć saumées rocznie pobieranych w Sommières. Kartulariusz, zaginiony w 1790 i odnaleziony na plebanii w Cantenay-Épinard, liczy 197 aktów i został opublikowany przez Jean-Loup Lemaître'a w 1990 roku.

Ruiny znajdują się wzdłuż D377 - Route des Estables i pozostają dostępne przez cały rok bez opłat wstępu. Odwiedzający mogą swobodnie badać teren i mogą zabrać ze sobą zwierzęta domowe.

Każda komórka monastyczna była zbudowana jak mały indywidualny dom z prywatnym ogrodem, umożliwiając mnichom życie w całkowitej izolacji. Ten układ pozwalał im zachować samotność, pozostając jednocześnie częścią większej społeczności.